Dolfijnen logboek


Dolfijnen op Pinksterkamp 2014

Vrijdag
De eerste avond van het kamp is al haast voorbij. Nadat we de ouders hebben uitgezwaaid zijn we binnen lekker wat gaan drinken en snoepen en hebben fransesca (otilius) en oliva (sticka) de kampregels uitgelegd. Omdat we van freddie een uitnodiging hebben gehad om hem te helpen smokkelen van iets... hebben we besloten om de vinnen familia's te noemen. En wel de "ravioli's" en de "tagliatelli's"...Maar nog geen spoor van freddie 4 vingers... en dat terwijl iedereen zo nieuwsgierig is naar deze mysterieuze man... we zijn nog even gaan kijken hoe de Cornelia aan ging leggen en terwijl de sterke lui de mast omhoog draaide en de loopplank neerlegde hebben wij nog even moordenaartje gespeeld en een zakje chips gegeten. Toen we eindelijk de kant op konden werden we eerst nog even gewaarschuwd voor brandnetels en distels alvorens we begonnen aan een spannend spel balletje wegtrap. Daarna was het toch echt tijd om naar bed te gaan.. dus nog even wat drinken, een koek en hup plassen, tanden poetsen, kort verhaaltje en naar bed. Wanneer de kids eindelijk zo goed als stil zijn horen we ineens wat gestommel.. er komt een vreemde man binnen. De kinderen weten het al. Dit moet freddie 4 vingers zijn. Dat klopt. Alleen blijkt hij gewoon 10 vingers te hebben. hij verteld dat hij zo genoemd word omdat hij als iemand problemen veroorzaakt hij bij diegene een vinger er af hakt... ahaa vandaar... maargoed hij heeft dus ons hulp nodig met het smokkelen van diamanten naar pavarotti. Ook vertelt hij dat Calzone er alles aan zal doen om ervoor te zorgen dat hij de diamanten steelt. Freddie wil maar met 1 familia's samen werken en wel de beste familia. Dus morgen krijgen we opdrachten om tegen elkaar te strijden en de beste familia mag freddie helpen.. dit was een hoop informatie zo laat op de avond. Freddie vertrekt, de kids praten nog even na en doen nu een poging om in slaap te vallen. Morgen ochtend vroeg gaat de wekker weer. Weltrusten allemaal

Zaterdag
Wat een dag zeg... Geweldig! De kids waren al erg, heel erg vroeg wakker. We hebben met z'n allen een lekkere verfrissende duik genomen en zijn gaan ontbijten en corvee. Wisten jullie al dat we bij de geuzen, volgens oud traditioneel gebruik, ons brood met mes en vork eten... je begrijpt het vast.. dat was erg ingewikkeld. Freddie vond natuurlijk dat de 2 familia's tegen elkaar moesten strijden om te zien wie de beste was. We hebben met spaghetti geknutseld, geld gedrukt, zakken gerold, proppenbuizen gemaakt, met de proppenbuizen geschoten, een diamantenroofspel gespeeld en natuurlijk was alles super cool. Het bleek dat beide familia's allebei precies evenveel punten hadden gescoord.. dus freddie heeft toch maar besloten dat het slimmer is om gebruik te maken van de smokkelkwaliteiten van beide familia's. We zijn ook nog heerlijk wezen zwemmen en slingeren. vlak na het avond corvee vond lupo ineens een fles met een brief daarin. Dit bleek een dreigbrief te zijn van calzones waarin hij schrijft dat hij doorheeft wat we van plan zijn en dat hij ons in de gaten houd.. spannend dus!! De kids hebben zelf een brief terug geschreven dat hij ons met rust moet laten want anders vragen we freddie een vinger af te hakken. Als avondspel hebben we nog het douane smokkel spel gespeeld. En tot slot nog wat drinken, snoepje, tandenpoetsen en naar bed.

Zondag
Vandaag was weer een spannende dag. Freddie vond dat we onze schietvaardigheden nog even wat moesten oefenen. Dat hebben we gedaan door een potje paintball te spelen. Ook hierin waren zowel de ravioli's en de tagliatelli's even goed. Daarna hebben we lekker gezwommen. Ondertussen hebben di papa en di mama gezorgd voor broodjes hamburgers en frikandel. Mmmmjammie! Na deze lekkere lunch en nog wat zwemmen kwam freddie weer langs. Hij had contact gehad met pavarotti om de diamanten aan te verkopen. Via een speurtocht hebben we deze man gevonden. Hij gaf ons een koffertje met geld en wij hebben de diamanten overhandigd. Snel zijn we weggerend want we wilden natuurlijk niet dat de politie ons zou snappen met deze illegale activiteiten. Op een rustig plekje besloten we toch om het geld maar even te gaan tellen. En wat denken jullie... het geld was veel te weinig en de koffer bleek opgevuld te zijn met vaatdoeken. Onderin zat een brief van calzones waarin hij schreef dat hij ons flink in de maling had genomen, dat hij pavarotti uit de weg had geruimd en dat hij nu dus onze diamanten had gepikt. Snel rende we terug om te kijken of we hem nog konden pakken, maarja die was natuurlijk in de verste verte niet meer te vinden. Teleurgesteld gingen we terug naar de cornelia. Onderweg hebben we nog wel een plan bedacht om calzones op te sporen. Het bleek dat freddie steeds contact had gehad via de email dus als we nu eens iemand kende die goed was met computers en achter 't ip-adres konden komen wisten we misschien waar zijn schuilplaats was. Fransesca vertelde dat haar man ict-er is dus die hebben we gebeld en die is naar ons toegekomen. Via de flessenpost hebben we calzones nog een dreigbrief gestuurd en geprobeerd om een deal te maken. We kregen een brief terug dat we 't wel konden vergeten... maar hij wist niets van onze ict-er gnagnagna. Samen met di papa en di mama hebben we heerlijke pizza's gemaakt en ijsjes gegeten in het restaurant casa di cornelia. Hierna hebben we nog maar eens een keer gezwommen en toen was calzones schuilplaats bekend. Gewapend met de proppenbuizen en freddie's pistool zijn we hem op gaan zoeken. We hadden bedacht om hem te besluipen maar hij had ons door en rende weg. We zijn er achteraan gerend en dankzij de schietkwaliteiten van kai hebben we hem te pakken gekregen en de diamanten teruggenomen. Calzones lichaam hebben we achtergelaten. Om onze overwinning te vieren hebben we nog lekker liedjes gezongen bij het kampvuur met een chipje en een drankje. Morgen alweer de laatste dag. Tot morgen!

Maandag
De kids hebben zowaar een beetje uitgeslapen. Na het opstaan hebben we allemaal een verfrissende duik genomen en zijn we gaan ontbijten. Na het ontbijt wilden ze alweer zwemmen en slingeren. Nouja, geef ze eens ongelijk. Dus dat hebben ze met veel plezier gedaan. Ondertussen was de schipper met zijn vrouw en kinderen aangekomen. De Cornelia werd klaar gemaakt voor vertrek. Tijdens de terugreis was duidelijk aan de kids te zien dat ze erg moe waren. Ze moesten eerst hun tas gaan inpakken. Dit was nogal een klus want alles lag door het hele lokaal verspreid. Uiteindelijk is dit aardig gelukt. De kids mochten lekker spelen of lezen. Toen het tijd was om te lunchen verschenen er heerlijke pannenkoeken die snel werden opgegeten. En toen was het tijd om onze zwemvesten aan te trekken, want Vlaardingen was in de verte te zien en we wisten zeker dat er al wat ouders zouden staan te wachten.

Tijd om naar huis te gaan, maar volgende keer zullen we hier weer staan!

Voor de foto's Klik Hier!

Verkenners logboek 12 juli 2014    

Foto’s groepsdag2013

Voor de foto's van de groepsdag 2013 - Klik Hier!

Verkenners logboek 22 augustus 2013 2013    

Plaswijckpark met Welpen Noord
16-06-2012 - Vandaag is het dan eindelijk de dag dat de Welpen van de Tralingsche Troep langs zijn geweest om onze Cornelia te leren kennen en om te proeven hoe het is om met ons als waterscouts op kamp te gaan.

De Dolfijnen starten de opkomst met een spel "10-tellen in de Rimboe" in het Hof. Als ook de Welpen zijn geariveerd openen we met z'n alle de opkomst en krijgen de Welpen een rondleiding van ons drijvend clubhuis.

Om alvast de nodige energie op te doen voor straks eten we met z'n alle broodjes met hamburgers, welke natuurlijk rijkelijk worden voorzien van de nodige saus.

Als iedereen na het eten is voorzien van een reddingsvest, worden de kano's ingedeeld en gaan we het water op. Na een moeizame start voor de "groentjes" onder ons, krijgt men uiteindelijk toch redelijk de slag te pakken en gaan we een spelletje water basketbal doen.

In het heetst van de strijd gebeurd het haast onvermijdelijke en gaat er een kano om. De 3 onvrijwilliger zwemmers worden snel uit het water gehesenen aan boord van de Cornelia gebracht om zich van droge kleren te kunnen voorzien.

Tijdens het verdere verloop van het spel zijn er nog een tweetal, al dan niet vrijwillige, natte pakken gescoord. Terwijl ook zij zich in de droge kleren hijsen, komen de anderen weer aan boord en is voor iedereen die dat wil nog een extra broodje met hamburger.

Wanneer iedereen weer droog/ aangekleed is en de laatst broodjes hamburger verorberd zijn, gaan we naar 't Hof
Hier doen we levend stratego in 2 grote groepen tegen elkaar. Met 27 kinderen leent dit spel zich uitstekend om lekker lang bezig te zijn :)

Na dit spel verzamelen we tegen het einde van de middag bij elkaar om na te genieten met een lekker ijsje en sluiten we de opkomst. Het was een erg gezellige en iedereen lijkt nu nog meer zin te hebben in het zomerkamp.

Hieronder vind je een linkje naar het fotoalbum van de foto's van de gezamenlijke opkomst van de KT en de Geuzen van afgelopen weekend:
Picasafotoalbum

Dolfijnen logboek 18 juni 2012    


Plaswijckpark met Welpen Noord
02-06-2012
Opkomst van Welpen Noord regio Maasdelta was erg leuk. Ruim 100 scouts incl. begeleiding had een toffe dag in Plaswijckpark. De weergoden waren ons goed gezind. Leuke speurtochten en spellen gedaan en als echte Waterscouts konden we het natuurlijk niet laten om even lekker nat te worden in de de havenspeeltuin :)

Voor een leuke impressie kun je kijken in het Picasafotoalbum

Dolfijnen logboek 6 juni 2012    


Kennismakingsopkomst bij de KT:
Onze Dolfijnen willen dit jaar op kamp met de Welpen van de Kralingsche Troep uit Rotterdam. Een leuke 1e gezamenlijke opkomst in de aanloop naar een gecombineerd zomerkamp voor beide groepen is mooie 1e stap om elkaar alvast te keren kennen.

We hebben allemaal leuke wateractiviteiten gedaan zoals waterestafette en glijden van een gepioneerde reuzeglijbaan, tussendoor lekker patat gegeten en de dag afgesloten met een film.

Voor een fotoverslag: picasaweb fotoalbum KT Waterfestijn


Dolfijnen logboek 31 mei 2012    


W.E.L.P. Weekend
Op zaterdag 10 en zondag 11 maart vond voor de tweede keer het W.E.L.P. Weekend plaats, vanuit Welpen Noord van Regio Maasdelta. Het W.E.L.P-weekend staat voor "Wijste En Leukste Ploegleiders" weekend. Bij de Kralingse Troep in Rotterdam verzamelden de oudste Welpen (jongens en meiden van 7-10 jaar) van verschillende groepen uit Vlaardingen en Schiedam zich voor een gezellig weekend samen.

Het weekend kreeg het thema "andersom" mee, alle activiteiten deze dagen kregen dit thema mee. Uiteraard werd het bekende scoutinguniform achterstevoren gedragen, maar ook alle andere activiteiten dit weekend vonden omgekeerd plaats. Zo werd er op zaterdagavond gestart met het stoelendans andersom gevolgd door een omgekeerde dropping.

's-Zondag ochtend mochten de kids hun eigen knakworstjes roosteren boven een kampvuur aangevuld tussen de spellen door broodjes Hamburger en Frikadellen. Na het middag spel "de Draak en de Wapenwinkel" in het zonovergoten Kralingse bos, werd de opkomst uiteindelijk gesloten en gingen alle deelnemers moe, maar met een hoop leuke verhalen, weer terug naar huis.


Dolfijnen logboek 12 maart 2012    


Bijna 100 Welpen gymen er op los!
Op zaterdag 4 februari, verzamelden zo'n 90 Welpen zich aan het Kastanjedal in Maassluis. Buiten was het een wondere witte wereld door alle sneeuwval, dus daarom ging iedereen snel naar binnen in de warme gymzaal. Er waren Welpen van verschillende scoutinggroepen in Maassluis, Vlaardingen naar de gymzaal gekomen en het was een gezellige drukke boel.

Binnen waren er allemaal leuke gymspellen georganiseerd, zo was er een basketbalestafette, touwklimmen en paaltjes voetbal. Maar ook zaklopen, twister en "Wie is het snelst". Bij alle spellen werden en punten verdeeld en iedereen deed flink zijn best. Tussen door werd er lekker gegeten en na de pauze was er in de zaal een hele grote apekooi opgebouwd. Ook werd er nog een potje trefbal gespeeld.

Na de spellen werd de winnaar bekend gemaakt de Welpen van de Allart van Heemstedegroep uit Vlaardingen gingen er met een mooie prijs vandoor. Om 14 uur werd de opkomst afgesloten en ging iedereen weer lekker naar huis.




Dolfijnen logboek 6 februari 2012    


Kerstdiner en Strandwandeling 17-12-2011
Zaterdag 17 December hebben alle Geuzenspeltakken een gezamelijk kerstdiner genoten. De voorbereidingen begonnen al vroeg met het inkopen van de laatste verse ingredienten en het vele schil, snij en plukwerk voor de 3 chef koks:
Adrie Vink
Hellen Lijster
Ed Malkenhorst
Vanaf 15:30 druppelden de mensen binnen en werd er nog even stoom afgeblazen in het Hof met een lekker actief spel.

Het 3-gangendiner werd om 17:00u geopend door Mika. Als eerst werd onze unieke kerstboom volgehangen met de kerstballen die ieder bij zich had.
Daaropvolgend zijn er felicitaties voor de volgende Geuzen:
Mika zijn verjaardag (30j).
De trouwerij van Pirel.
De trouwerij van Lennard met Claudia en visa versa.

Vervolgens werd er aangeschoven voor de maaltijd, bestaande uit:
Een Terayaki garnalenspies met chinese kool en een timbaaltje rijst, Ossobuco met gebakken krieltjes en haricots verts in spek en daarnaast een salade, een Yoghurt-slagroom toetje met kersen.

De 3 chefs hebben zeer zeker eer van hun werk want ieder heeft met smaak gegeten.

De Dolfijnen nemen rond 19:30 afscheid, zij zullen elkaar en de leiding weer zien op 7 januari 2012.

Een overgroot deel van de Verkenners, Wilde vaarders,loodsen en de Leiding maken zich na de maaltijd op voor een frisse strandwandeling. Met de hulp van verschillende ouders werd de groep richting het vertrekpunt gereden.

Deze keer lopen we van Hoek van Holland naar Kijkduin met een stevige gure wind vanuit het Noord westen. Met hier en daar een regen- en of hagelbuitje is het af en toe best doorbijten, maar het was volgens de veteranen een stuk beter als het voorgaande jaar.

Tegen 00:00 uur kwam de groep moe, nat en koud maar ook weer trots aan in KijkDuin. Na een 'rustige' rit met de taxiende ouders richting Vlaardingen, nam de groep rond 01:00u afscheid van elkaar bij de Cornelia.

Spetterfestijn met RPO Maasdelta Welpen Noord & Zuid
Net als het voorgaand jaar stond ook nu weer een spetterfestijn in de planning voor de Maasdelta welpen van RPO Noord. Om het nog grootser en gezelliger te laten zijn is het spetterfestijn deze keer te samen met de Maasdeltawelpen van RPO zuid te georganiseerd en is er dit jaar een heel zwembad afgehuurd.

Alle welpen en Dofijnen verzamelden zaterdag 29 oktober vanaf 13:00u bij zwembad Dolfijn te Maasssluis. Tot 14:00u mocht men lekker vrijzwemmen. Tussen 14:00u en 16:00u was er een gevarieerd scala aan spelletjes voor de ruim 400 scoutjes.Iedereen moest uiteindelijk om 17:00u weer richting huis maar was daarbij wel weer een fantasische ervaring en een mooi lintje, als aandenken, rijker.


Dolfijnen logboek 20 december 2011    


Herfstweekend
De Dolfijnen van Zvg de Geuzen kleurden dit weekend blauw, niet vanwege reeds afkoelende temperaturen van het water, maar in verband met een logeerkamp in Smurfenstijl.

De Dolfijnen waren geïnformeerd om dit weekend te verzamelen bij het clubhuis van van scouting groep Stedost in Rotterdam. Daar aangekomen zagen ze wat vreemd uitgedoste personen die hun welkom heten. Het bleek dat de leiding zich in een heuse smurfen outfit had gehesen.

Tijdens dit weekend, met nazomerse temperaturen, hebben de kids allerhande smurfenbezigheden gedaan. Van smurfenkart en smurfbal tot het met eten maken van een mooi stilleven van het smurfendorp en daarnaast nog vele andere activiteiten.

Moe maar voldaan werd het weekend afgesloten met het in ontvangst nemen van een welverdiende kookinsigne. Voor een aantal Dolfijnen was dit het laatste Dolfijnenkamp wat zij hebben meegemaakt, want volgend seizoen zullen zij doorstromen naar de Verkenners van onze groep.



Vriendjes en vriendinnetjesdag weer een succes
Zoals we eens in de paar maanden een opkomst houden waar ieder lid een aantal vriendjes of vriendinnetjes mee mag nemen is het dit keer echt een geslaagde opkomst geweest. Met een opkomst van 27 kinderen was het heel gezellig afgelopen zaterdag.

Eerst een kenningsmakingsspel, daarna een tikspel in het hof vervolgd door een postenspel met kanoeen en broodjes bakken op een kampvuurtje op het dek. Helaas gooide het weer wat roet in het eten en waren bij het wisselen helaas gedwongen om een binnenspel te gaan doen. Geen probleem voor de leiding, dan verzinnen we toch gewoon een spel.

Mika en Plollepan hadden ook nog muffins gebakken voor alle kinderen om de Geuzen die vorige week aan de RZW hadden meegedaan, te feliciteren met hun geweldige kano prestatie. Helaas was de opkomst al weer zo voorbij, dat heb je als je naar je zin hebt.

We hopen dat jullie het leuk vonden en hopen jullie volgende week weer te zien.



Vrijdag 1 juli
Rond 20:00u worden de kampeerders en hun chauffeurs opgewacht aan de jachthaven te Hank door heuse Arabieren. In sleep achter de Roobol gaan de ouders alvast richting de Cornelia en de Dolfijnen gaan met de kano in colonne er achteraan.

Bij de Cornelia aangekomen worden alle gasten van harte uitgenodigd in de tent van de aldaar aanwezige Arabisch uitziende koopman voor een welkomstwoord en lekkere traktaties.


Tijden het nuttigen van de lekkernijen gooit Balder baba met een onhandige beweging de lamp van de koopman om. In op dracht van de koopman poetst Balder Baba de lamp, maar dan gebeurt er ineens een heleboel te gelijk.

Er ontstaat een rookwalm en spontaan zien we een geestachtige verschijning. "JAAAHHHAAHA IK BEN VRIJ, NA 100 JAREN IN DE FLES BEN IK EINDELIJK VRIJ. DANK ZIJ JULLIE BEN IK VRIJ. JULLIE MOGEN EEN WENS DOEN" Heel snel wordt door iedereen wel wat geroepen, maar SNOEP klinkt toch wel het duidelijkst.

De vertoning klapt in zijn handen en spontaan valt er snoep uit de lucht. Daarbij verschijnen er de woorden "MAAR VERGEET NIET: VOOR WAT HOORT WAT."

De Ouders en de Dolfijnen nemen afscheid en terwijl de ouders worden afgezet bij de parkeerplaats mogen de kinderen hun slaapplekje in orde maken. na de kampregels wordt iedereen gevraagd zich alvast gereed te maken voor de nacht, want de avond is alweer in een vergevorderd stadium. Iedereen behalve de oudste Dolfijnen. Die moeten een lange broek en stevige schoenen aandoen. Zij beginnen het kamp meteen met een dropping.

Zaterdag 2 juli
De Dolfijnen worden in de ochtend gewekt door onvervalste Arabische fluittonen. Iedereen maakt zich op voor een frisse ochtendduik, maar wat blijkt, er is nergens een zwemtrapje te bekennen. Dat betekent dat we na de duik moeten doorzwemmen naar het nabij gelegen woestijnstrand.

Na het ontbijt verzamelen we allemaal in de tent van de koopman. Tijdens de uitleg over kampthema en de gewoonte van de themapersonen krijgen we wederom bezoek van de geest. Hij lacht ons gemeen uit en verteld ons dat hij diegene is geweest die het zwemtrapje heeft doen laten verdwijnen. De rede daarvoor is dat we door de vervulling van de wens van gisteravond een magisch contract blijken te zijn aangegaan; "Voor wat hoort wat"

En wij hebben niets terug gedaan voor hem. Hij verwacht van ons een wederdienst anders zullen we niet blij zijn met de gevolgen. De wederdienst die hij voorstelt is dat we voor elk jaar dat hij nu laatst in de fles heeft gezeten 1 bloem krijgt. Daarnaast wil hij Wierook, want hij wil weer eens wat lekkers ruiken na al die jaren in plaats van alleen maar zichzelf.

Na onze ochtendhandelingen en wat vrij spel gaan we op kanotocht met als doel om de opdrachten van de geest te vervullen. Het mooie Aakvlaai biedt een perfecte locatie voor onze trektocht. Op de eilanden wordt druk gezocht naar bloemen, verder hebben een simpele maar lekkere picknick en doen we 2 KIM-Spellen; een zieKIM en een ProefKIM.


Terug bij de Cornelia hebben we lekker vrij gespeeld en ook hebben we met de Koopman gehandeld om de benodigde Wierook te verkrijgen. Daarna hebben we genoten van een echte Arabische maaltijd. (een ovenschotel met aardappel puree en daaronder gehakt met uitjes en pijnboom pitjes)
's Avonds lekker nog een potje trefbal en vervolgens na zo'n actieve dag roeien lekker bijtijds naar bed.

Zondag 3 juli
Ook deze ochtend worden we weer gewekt door de Arabische fluittonen. Gelukkig hing de zwemtrap deze keer netjes op z'n plaats, iedereen kon zich zonder zorgen op z'n gemak wassen. Snel de ochtend routine afgehandeld en bij de koopman in de tent gekeken of dat de wierook en bloemen in goede aarde waren gevallen. Helaas troffen we de geest niet in boze ontevreden status aan. Wat blijkt: we hadden maar liefst 1, zegge en schrijve ÈÈN, bloem te weinig aangeleverd, en dan die wierrook; ROZENGEUR daar blijkt hij allergisch voor te zijn. Als alternatief moeten we op zoek naar goud, VEEEEL GOUD, en wel bij de handelsposten.

's Ochtends hebben we na het vrijspelen enkele potjes vlaggenroof gespeeld en vervolgens hebben we na de lunch nog even op bed gelegen om de spieren na de gedane arbeid van de dag ervoor nog wat bij te laten trekken.

In de middag hebben we het groot handelspel op de planning staan. Hierbij moeten we met onze handelsvaardigheden het benodigde goud voor de geest zien te verkrijgen. In het begin blijkt het wat aftasten van het handelsterrein en de aanwezige koopmensen maar al snel is iedereen verwoed bezig om alle grondstoffen te bemachtigen en te verhandelen. Ook is het wel uitkijken geblazen voor de zogeheten hulpgeest die ronddwaalt want die is in staat om je voorraad enorm te doen slinken.


Na het spel is het tijd om weer aan te schuiven voor het avondmaal. Wederom een verrassende Arabische schotel en deze keer in de vorm van Couscous met rundvlees en sperziebonen. Iedereen vond het erg smakelijk en er was niemand die een joker gebruikt heeft tijdens deze maaltijd.


Na de Corvee verzamelen we weer in de tent van de koopman, maar die lijkt in rook te zijn op gegaan en blijkt nergens te vinden. Tijdens onze beoordeling voor onze corvee taken laat de geest weer van zich horen en hij is weer eens niet blij. Het blijkt dat een van de kooplui wist te vertellen hoe de geest heet.

Na het vrije spel hebben we met de gehele groep nog een lekkere wandeling in de omgeving gemaakt in de hele late avond zon. Het wordt tegen 23:30u voor dat we op bed liggen.

Maandag 4 juli
Wederom die Arabier met z'n fluit die de ochtend kwam inluiden, gelukkig was hij vandaag een stuk later als de voorgaande dagen. Na onze frisse ochtend duik, ontbijt en corvee hebben we in de koopmanstent onze corvee score en verdeling van gewonnen persoonlijke insignes ontvangen. Het goud wat we voor de geest hadden neergelegd ligt onaangeroerd op precies de zelfde plek als waar we het hadden neergelegd.

Benieuwd waarom de Geest het niet heeft opgehaald vragen we ons af wat hij nu aan het doen is. 1 van de Dolfijnen wrijft over de nog om gevallen lamp. Dit had de Geest blijkbaar niet verwacht want we zien hem verschijnen terwijl hij net blijkt bezig te zijn met het proeven van de inhoud van zijn neus (Blehh). Opeens lijkt hij ons in de gaten te hebben er verdwijnt snel uit het zicht.

Vandaag hebben we volop sportieve activiteiten voor de boeg. We doen eerst een kamelenrace en een slalom race.


Vervolgens gaan we richting strand voor een verspring onderdeel, echter wordt onze aandacht getrokken door allerlei drijvende voorwerpen in het water, bij nadere inspectie blijken het flessen te zijn met daarin brieven. Flessenpost voor de Dolfijnen, Voor alle Dolfijnen 1 persoonlijke flessenpost en 1 extra fles met post. De Dolfijnen zijn reuzenblij maar even zo verbaasd over deze post. (Dolfijnenlogica: Het is toch echt post van onze ouders want er staan dingen in die alleen zij weten).



In de extra brief die tijdens de flessenpost arriveerde staat dat Zoltar de geest niet zo machtig en niet zo slim en machtig is als dat hij zelf denkt en dat we uit moeten kijken naar een magische kurk, mogelijk weet een smokkelaar meer.

Na deze aangename onderbreking gaan we verder met verspringen. Vervolgens is het lunchtijd en daarna komen we op bed even bij. Dit blijkt geen overbodige luxe, want na de lunch moeten we flink aan de bak. Vanaf de Cornelia om een boei heen naar het strand zwemmen, daar moeten we graven naar een verstopte goudklomp, waarna we peddels moeten op halen om vervolgens richting kano te rennen deze in het water te leggen en daarmee hard naar moeten peddelen naar een bel welke aan de vlet is gebonden die op het water ligt te wachten.



Na deze strijd is het vrijspelen in de vorm van zwemmen, slingeren of, zoals de dolfijnen het gedoopt hebben, delta werken op het strand.

Net als we aan tafel zitten om te gaan bikken voor het avondeten krijgen we een bezoekje van Zoltar. Hij wenst ons smakelijk eten, maar vraagt meteen waar de messen en vorken dan wel zijn, er staan alleen maar borden op tafel. Na een snelle zoekactie blijkt dat er geen bestek meer te vinden is op de Cornelia. Zoltar lacht gemeen uit en verdwijnt weer in het niets. Dat betekent dat we met onze handen moeten eten, maar dat blijkt geen probleem want de maaltijd bestaat uit (overheerlijke) Turkse Pizza's .

Wij sluiten de dag met een gezellig rondzingen bij een kampvuur onder genot van een drankje en wat lekkers.


Dinsdag 5 juli
Ook deze morgen doet de Arabier een poging om met zijn doordringende gefluit ons op te laten staan, de Dolfijnen lijken echter een beetje immuun voor zijn gefluit te worden en blijven na herhaalde pogingen van de Arabier toch gewoon liggen. Na aandringen van de leiding begint het ochtendritueel en als alles gedaan is mogen de Dolfijnen na een spelletje Buldog op het veld lekker vrij spelen tot de middag.

Tijdens de Lunch vertoont Zoltar zich weer. In zijn poging onze strijd tegen hem te dwarsbomen meldt hij ons dat "onze smerige stinkbootjes" verdwenen zijn. Na een snelle blik van de Dolfijnen op onze ligplaats van de Kano's, blijkt dat deze echt weg zijn. De scherpe ogen van de Dolfijnen zien de Kano's echter aan de overkant van het water op de andere oever liggen. Na een snel overleg over hoe de kano's terug te krijgen besluiten de Dolfijnen dat zij met of zonder hulp van ons drijvend speelgoed naar de overkant te zwemmen om zo de kano's terug te halen. iedereen trekt zijn zwemvest aan en verzameld bovendeks.


Aan de overkant gekomen ontmoeten de Dolfijnen een Smokkelaar die hen vraagt te helpen bij het smokkelen van verschillende goederen over het eiland zonder gesnapt te worden door de leiding/ wacht. Tijdens het Smokkelen verkrijgen de Dolfijnen een (magische?) kurk. Na de terugvaart gaan we vrijspelen en eten we een verlaatte avondmaal bestaande uit rijst met gehakt ballen en groene saus, hetgeen erg in de smaak valt.

Na het corvee verschijnt Zoltar weer in de koopmanstent en hij heeft vernomen dat we de Magische kurk hebben, hij is hier helemaal niet blij mee. In de avond spelen we levend stratego en gaan we redelijk bijtijds na bed na weer een lange active dag.

Woensdag 6 juli
Omdat de vaste fluitist gestaakt blijkt te zijn met de wekservice, mogelijk omdat Dolfijnen er toch niet meer op reageren, Worden we deze morgen gewekt door Mika die een poging doet op de blokfluit. Dit klinkt zo onaangenaam dat iedereen vrijwel meteen rechtop zit. Na onze ochtendbezigheden moeten we met z'n allen de Koopmanstent opbreken want er is slechter weer op komst. De Dolfijnen vermaken zich in de ochtend met vrij spel en op veler verzoek nog een keer levend startego.

In de middag draait het weer een beetje bij en gaan we in groepen om de beurt zeilen. De Dolfijnen genieten er enorm van, lekker languit op het voordek en of heerlijk aan het roer. Verder helpen we in toerbeurt Pollepan in de keuken met de voorbereidingen voor het avondmaal.


Het avondmaal, wat uiteindelijk een ovenschotel is geworden bestaat uit een mengsel van Rijst, kip, ui, verschillende verse groente en een eibeslag, word ook weer met smaak verorberd.

Na de avondcorvee hebben we een Bonte avond met spelletjes, versnaperingen en drinken. Op een gegeven moment komt Zoltar ter sprake. Met z'n alle bedenken we hoe we Zoltar dan toch eindelijk kunnen verslaan.

Na het opperen van verschillende ideeën en het combineren van de verschillende opties komen we tot de volgende oplossing welke we zullen proberen: Met een magische spreuk moet Zoltar in een fles van de flessenpost gelokt worden en dan sluiten we deze met de magische kurk, waarna we hem overboord zullen gooien in de aakvlaai. Alles gaat volgens plan en de Fles met de Geest erin zinkt met een mooie beweging in de Aakvlaai met slechts een stroom van luchtbubbels als herinnering aan de oppervlakte. We sluiten de bonte avond af met een traktatie van verse muffins als beloning voor niet ingezette (maaltijd)Jokers en wat drinken, hiervan genieten we tijdens een slotoptreden van een aantal Dolfijnen.



Donderdag 7 juli
Deze ochtend geen fluittonen als wekker maar het geluid van de generator en de motor die warm moet draaien. Iedereen blijft echter lekker lang liggen en pas tegen 10 uur zit iedereen aan het ontbijt en hebben we de Aakvlaai al achter ons gelaten.

Na het ontbijt worden alle persoonlijke spullen ingepakt en brengen de Dolfijnen hun tijd door met spelletjes of lezen. Om de beurt mogen ze per groepje bij de schipper in de stuurhut kijken en zij die het aandurven mogen zelfs even het roer hanteren. De lunch bestaat uit heerlijke pannenkoeken die genuttigd worden tijdens het kijken naar een film.

De terugvaart gaat erg voorspoedig en we meren al om even voor half 3 aan in de voorhaven van Vlaardingen. We sluiten het kamp af met de laatste verdeling van punten en persoonlijke insignes. De Dolfijnen worden aan de kade hartelijk opgevangen door familieleden. Nadat ieder zijn bagage heeft verzameld en de gevonden voorwerpen kist is verdeeld nemen we allen afscheid van elkaar.

We zullen elkaar weer zien met de eerstvolgende opkomst na de zomervakantie en dat zal zijn op 20 augustus.


Dolfijnen logboek 19 augustus 2011    


Lentekriebels bij de Dolfijnen
De Geuzen werden afgelopen week bevangen door lentekriebels. De weersvoorspelling voor 2 april was dusdanig dat de Dolfijnen besloten om al ruim voor het vaarseizoen de kano's van stal te halen. Op de warmste 2 april ooit, konden de Dolfijnen hun hart ophalen. Na het winterse binnenprogramma eindelijk weer heerlijk kanoën op de vaart. Want anders dan bij de meeste scoutinggroepen ligt het accent bij ons op activiteiten, die te maken hebben met water(sport).

De Geuzen hebben veiligheid hoog in het vaandel staan. Elk lid moet dan ook in het bezit zijn van minimaal zwemvaardigheid A. Bij het kanoën wordt het gebruik van een zwemvest verplicht gesteld. De zwemvesten lagen echter in het wachtschip die op de werf in Geertruidenberg ligt.

Gelukkig stelden de Zeekadetten van de Assan hun zwemvesten ter beschikking anders was het hele plan in het water gevallen! De Geuzen nemen niet het risico om zonder zwemvesten te kanoën.

De watertemperatuur is nog maar zo'n graad of 6. Een temperatuur waarbij onderkoeling snel optreedt. Voor het geval dat er gekapseisd zou worden, waren er dekens meegenomen in het motorbootje van de leiding. Gelukkig was het gebruik ervan niet nodig. De Dolfijnen hadden het kanoën nog niet verleerd en de nieuwe leden bleken echte natuurtalenten te zijn.

De kano's zijn nu allemaal door de kinderen in gebruik bij een opkomst. Voor de nieuwe leden is het echter prettig als de leiding in de kano zit om de fijne kneepjes bij te leren. Met 20 dolfijnen en 4 man/vrouw leiding bieden de 7 kano's geen plaats meer voor iedereen. Een nieuwe kano kan worden aangeschaft door een bijdrage van het Coöperatiefonds Rabobank Schiedam-Vlaardingen. Afgelopen dinsdag ontvingen wij, dankzij de inzet van de familie Maaten, een cheque van € 1.000 van dit fonds.









Dolfijnen logboek 3 april 2010    


België 2-02-11
Alleh hé om 2 uur zijn de meeste present en vangen we aan. Vandaag is het België het land van aandacht.

Maar eerst gaan we in voorbereiding op het trefbaltoernooi van volgende week aan de slag met wat oefeningen. Pirel legt alvast de regels uit zoals ze volgende week zullen gelden. Vervolgens legt Mika de eerste oefening uit, we gaan een reactie test doen. In 2 rijen gaan we tegen over elkaar zitten met de voeten tegen elkaar. Per tweetal tegen over elkaar ligt er op de hoogte van de voeten aan de ene kant een pet en aan de andere zijde een das. Het is de bedoeling om op teken van Mika als eerste het aangegeven voorwerp(en) te pakken en in de lucht te steken. De rij welke de meeste voorwerpen om hoog steekt krijgt een punt welke door Otak wordt bijgehouden op het bord. De eerste rondes beginnen we met de handen op de rug. Na een aantal maal wordt het wat moeilijker gemaakt; iedereen moet languit gaan liggen. Na nog een aantal ronde moeten zelfs de armen gestrekt oven het hoofd. Uiteindelijk wint 1 team met slechts 1 punt verschil.

Daarna gaan we naar buiten naar het hof. Hier gaan we weer in 2 teams op een rij van groot naar klein staan met de neuzen 1 kant op. De bedoeling is dat we de bal van voor naar achter / of andersom gaan doorgeven zoals wordt aangegeven door Balder. Nadat dit een aantal maal gedaan is gaan we per team in de reeds uitgezette speelvakken van het trefbal veldje staan. Hier gaan we oefenen om de bal snel en gecontroleerd over te spelen.

Na wat oefenen ziet het er veel belovend ut en is het tijd voor het echte werk. De 2 teams stellen zich op en Mika fluit het startsein. Het eerste potje leert ons dat er fanatieke dolfijnen in de groep zitten maar dat er ook Doolfijnen zijn die zich wat afzijdig houden. Otak en Pirel geven de tips dat men meer moet bewegen en over spelen. Tussentijds zijn er 2 kinderen, die met papa en mama aan het wandelen zijn in het hof, blijven kijken omdat ze bekende zagen en zij vragen of ze mee mogen doen. Dit is uiteraard geen probleem. Om te laten zien wat de leiding bedoelt gaat de2e ronde tussen de leiding in het ene speelvak tegen alle Dolfijnen in het andere speelvak. De Dolfijnen pikken de hints op en in de derde potje gaat het al stukken beter. Dit belooft veel goed voor volgende week.

Intussen zijn we dorstig en keren we voor een beker lekker limonade teug naar de Cornelia waar Otak reeds drinken heeft klaarstaan. Bij het drinken wordt iedereen getrakteerd op een lekkere dikke Belgische wafel.

Op het tekenbord staan allerlei dingen getekend uit België. In tussen gaan we een rondje langs de dolfijnen met de vraag wat men kent uit België Dit varieert van K3 tot Suske en Wiske en een opa uit België tot frieten en dikke wafels. Over Dikke Frieten gesproken. Otak heeft nog een laatst spel in de aanbieding: Het dikke vlaamse Frieten Vreet spel. Wer in 2 teams gaat er een schaal met dikke frieten (chips) langs elke Dolfijn. Het doel is simpel, het team wat de schaal als eerste leeg heeft wint. Ronde 1 mag men 1 Frietje pakken en opeten, is je mond leeg mag de schaal door aar je buurman. Is de schaal 1 x de rij af geweest dan gaan we door met 2 frietje per keer en de volgende keer 3 frietjes per keer. Het wordt een nek aan nek race en alle Dolfijnen doen eten alsof hun leven ervan af hangt. Het is krap maar met uiteindelijk met 6 chipjes voorsprong op het tweede team wordt de schaal door het winnende team leeg opgeleverd.

En dan is het tijd om af te sluiten.


Dolfijnen logboek 14 februari 2011    


Oostenrijk
05-11 - Mika en Balder verwelkomen de dolfijnen weer om 2 uur. Vandaag gaat de opkomst over het land van bergen, jodelen en langlaufen.

Na de opening beginnen we met een rodel wedtrijd. Er zijn vier banken neergezet als rodel vaartuigen waar we per vin op plaats nemen. Mika staat voor de banken en geeft aan of we vaart maken, link of rechts gaan, of er een tunnel of een hobbel komt en of dat we moeten remmen. we oefenen eerst een paar keer en vervolgens is doen we een wedstrijd. wie te laat/ als laatste reageert moet uitstappen. Dit gaat net zo lang door tot er 1 winnaar over blijft. Op de achtergrond draait lekkere Aprés ski muziek.

Na een aanatal rondes gaan we naar buiten en gaan we in het hof langlaufen. per keer moeten er 2 groepjes van 5 tegen elkaar een race doen. Het is de bedoeling om met 5 man op de langlauflatten naar de overzijde van het veld te lopen om de pion heen te keren en weer terug naar het begin te komen. Het blijkt geen gemakkelijke opave. het rechte stuk is nog na enig oveleg snel te doen maar het keerpunt levert hilarische momentne op.

Nadat iedereen aan de beurt is geweest doen we een tikkertje met verlos. zodra je getikt bent moet je wijdbeens stilblijven staan tot dat er iemand door je benen is gekropen. we beginnen met 1 tikker maar dat wordt langzaaam uitgebreid naar meerdere tikkers.

Het is tijd om de kelen te smeren op de Cornelia. Bij het drinken krijgen we een lekkere traktatie van Nicka want die wordt 8 jaar Tijdens het drinken proberen we om de beurten of dat we beschikken over een goede jodel.

Na het drinken gaan we buiten communicatiekunsten in de bergen testen. Alle 4 de vinnen staan op een lijn, zij vormen zo een berg. vervolgens moet 1 vin aan 1 kant van deze lijn/ berg gaan staan en 1 Dolfijn van deze vin gaat aan de ander kant van de lijn/ berg staan. Nu is het de bedoeling dat de enkele Dolfijn een zin door geeft (schreeuwt) naar de overige dolfijnen van diens vin aan de ander ekant van de berg.. Intussen moeten de 3 vinnen in het midden voor zoveel mogelijk ruis zorgen door te roepen, zingen en schreeuwen. Na 5 communicatiepogingen moet de vin raden welke zin er geroepen werd aan de andere kant van de berg. Op deze manier moeten alle vinnen een keer proberen een zin door te geven. Uiteindelijk zijn alle keelen schor en tuiten onze oren.

Het is alweer bijna tijd en we keren terug naar de Cornelia om te sluiten.






Dolfijnen logboek 14 februari 2011    


Winterweekend
28 en 29 Januari 2011 - Vandaag is het dan zover, het eerste kamp van het jaar begint. Alle Dolfijnen komen voorzien van tassen of koffers en slaapgerei de Cornelia op. De ouders wensen de Dolfijnen veel plezier en de leiding veel succes.

Bij binnenkomst staat er op een groot krijtbord "duidelijk" te lezen:

mokle
retni
dnekee
1102
  \       /
   \     /
    \/\/

Het begin van de opkomst is al heel speciaal. We beginnen met het sluiten (,sluiten omdat het thema van deze winteropkomst "alles andersom" is,) van de opkomst in het bijzijn van de verkenners en het bestuur en enkele ouders. De grootschalige aanwezigheid is om de reden dat er deze dag namelijk 3 nieuwe Geuzen worden ge"nstalleerd.

Dus meteen na de sluiting gaan we de installaties doen. Als eerste wordt het Arjan Maaten in de rol van Bestuurslid en secretaris geïnstalleerd door de voorzitster. Als 2e Wordt Diego geïnstalleerd als verkenner en als 3e wordt Micha geïnstalleerd als Dolfijn.

Nu Micha ook is geïnstalleerd telt onze Dolfijnen groep echt 19 Dolfijnen. Aangezien de Dolfijnen groep best wel groot aan het worden is, wordt het ook wel wat druk in de drie vinnen. Om deze reden heeft de leiding een vierde vin aangemaakt en zodoende krijgen we 3 vinnen met 5 Dolfijnen en 1 vin met vier Dolfijnen.

Nadat alle aanwezige ouders, verkenners en bestuursleden de Cornelia hebben verlaten begint het winterkamp pas echt.

Alle leiding heeft tijdens dit kamp natuurlijk ook omgedraaide namen.
Mika wordt Akim
Otak wordt Tako
Sticka wordt Akcist
Pirel wordt Lirep
Balder wordt Redlab

Oh en de leiding wordt gedeeltelijk bijgestaan door 2 extra hulpgevende stagieres in de vorm van verkenners.

We trappen af met een gezellig spelletje Stoelendans, maar dan natuurlijk wel andersom. Er staat bij aanvang 1 zitplaats in het midden en iedereen loopt er in een kring om heen. Zodra de muziek begint met spelen is het de bedoeling dat je op de zitplaats gaat zitten. Diegene die het eerste zit mag blijven zitten en er komt vervolgens een zitplaats bij. Dit gaat door tot er een over blijft die geen zitplaats heeft weten te bemachtigen. En wat blijkt... die wint het spel.

Vervolgens doen we het spel nog en keer maar nu weer in tegenovergesteld als de voorgaand ronde, nu verdwijnt er elke keer een zitplaats.

Na deze stoelendans vraagt de leiding of we allemaal onze jassen willen uit gaan doen [?... andersom denken:-d]
Bij het Hof doen we verschillende spellen zoals Buldog, Poortbal, estafette run met cirkels draaien om de pion, maar dan wel allemaal in een vorm van het kampthema.
Spelen maakt dorstig dus op de Cornelia gaan we ons vochtgehalte op peil brengen. tijdens het drinken doen we een spel met Lirep ?...? Helaas voelt Quintin zich niet zo heel lekker en wil graag even liggen.

Tegen 13:00u komen de Verkenners aan boord, wat teken is dat de lunchtijd is aangebroken. Met iedereen in een hele grote kring eten we gezamenlijk lekkere broodjes met veel worstjes en voor sommige met nog veeeel meer saus.

Als alle broodjes en worstjes soldaat zijn gemaakt en de verkenners weer hun eigen weegs zijn gegaan legt Kato het volgende spel alvast uit. We zullen dadelijk naar broekpolder gaan waar we het spel "De Gouden Draak" zullen spelen. Hierbij komt het er op neer dat je per team een fort hebt welke je moet versterken en verdedigen. Dit kan door de benodigdheden te kopen bij de wapenmeester. Om echter de gewenste zaken aan te kunnen schaffen zul je de gouden draak moeten vinden om zodoende goud in je bezit te krijgen. Onderweg kun je door andere teams worden aangevallen waardoor je het gewonnen goud kan verliezen. je kunt je zelf verdedigen door wapens aan te schaffen.

Quintin is intussen niet opgeknapt en hij zal opgehaald worden om thuis bij te komen van zijn misselijkheid.

In de broekpolder zijn we zeker 2 uur zoet met dit spel want iedereen doet erg actief en sommige zelfs heeeel fanatiek mee. Tegen 16:30 wordt het eindsignaal gefloten en begint de wandeltocht terug naar de Cornelia.

Op de Cornelia zijn Pollepol en Pollepan, onze kookstaf, intussen al volop bezig met het bereiden van het avondmaal. Om een beetje bij te komen na de activiteiten van vanmiddag mogen alle dolfijnen in groepjes een spel pakken uit de spelletjes kast. Zo zijn er dolfijnen die "Wie is het" spelen, een ander groepje speelt monopoly, en volgende groepjes spelen weer wat anders. Tot dat het tijd is om de tafel te dekken.

Het Avondmaal gaat in het kader van het kampthema natuurlijk niet standaard. We beginnen met het toetje, een bekertje met pudding, krijgen vervolgens ons hoofdgerecht, pasta saus en evt. kaas, en als laatste een voorgerechtje wat bestaat uit een lekker warm knapperig stokbroodje met kruidenboter.

Het avond programma begint met een dropping. Voor de dropping zijn er drie groepen gemaakt. Elke groep, voorzien van hesjes en verlichting, krijgt een eigen dropping en vertrekt lopend vanaf de Cornelia naar een bepaalde locatie. Deze locatie is te vinden met behulp van een fotospeurtocht.

De eerste 2 groepen vertrekken samen en wat later vertrekt de laatste groep

Groep 1
Groep 1 bestaat uit de Jochem, Nika, Demi, Annelijn, Casper, en Jeffrey met als (bege-)leiding Akcits en Marijn Nadat we onze warme jassen en veiligheidshesjes aan hadden kon de dropping beginnen. We hadden een foto route en iedereen kwam aan de beurt om een stukje te navigeren. Alleen het was heel donker, en heel eng, want we moesten door het donkere hof lopen. Gelukkige hadden een paar slimme dolfijnen een zaklamp bij zich en had de leiding ook nog een verrassing: 2 breeklichtjes! Toen we het hof uitliepen was het niet meer zo eng, de straten werden goed verlicht door lantaarns. Toch bleven de dolfijnen dicht bij elkaar lopen, en vooral erg dicht bij de leiding. Toevallig kwam onze route langs het huis van Demi ( Demi is morgen jarig en ze zag dat het huis al mooi versierd was). Omdat dit Demi's eerste kamp was en ze haar moeder al erg miste riep ze keihard over straat: 'Mamaaaa, mamaaa, ik hou van jou!' Waarop haar moeder ook even naar buiten kwam en ons gedag kwam zeggen. De route vervolgde zich langs treinstation Vlaardingen Oost, onder het spoor door, langs Vijfsluizen, langs een bushokje waar we EINDELIJK even uit konden rusten, naar het eindpunt: de Gamma in Schiedam. Onderweg had Nika nog lekker snoepjes bij zich en werden er veel spannende verhalen uitgewisseld. De dolfijnen vonden de tocht erg lang duren, we moesten wel heel erg ver weg zijn. En hoe zouden we OOIT weer terugkomen op de Cornelia? Gelukkig stonden Akim en Tako ons bij de Gamma al op te wachten. We mochten instappen en zouden spoedig aan de terugreis gaan beginnen, maar niet voordat de dolfijnen geblinddoekt waren. (Het is tenslotte een omgekeerde dropping) Akim en Tako maakte onderweg hele scherpe bochten, reden wat extra rondjes op rotondes en deden nog meer gekke dingen.

Groep 2
bestaande uit Mara, Annelijn, Marlieke, Casper, Paul en Micha. Zij hebben als doel om met Ledrab naar de kinderboederij in de Holy te lopen. Vanaf de Cornelia voert de route als eerste richting het landje. Dit stukje is natuurlijk bekend terrein, dus beginnen we voortvarend met de mars. Zodra we echter het centrum verlaten en langs het zwembad moeten, worden de dames en heren toch wel een beetje zenuwachtig. Zelfs zo zenuwachtig dat er een aantal heren na nog geen 10 meter langs de vaart al aangeven dat ze een pitstop moeten maken... Voorbij het landje voeren de fotoaanwijzingen richting Polderpoort, maar dan moeten ze eerst onder de bruggen door, en je kan maar nooit weten wat voor eng gespuis er daar rond waart. Ook de enge dromen, ervaringen en enge televisiemomenten die de dolfijnen met elkaar delen helpen natuurlijk niet het tempo hoog te houden. Nadat de Dolfijnen besloten hebben om in elk geval dicht bij elkaar, maar toch ook zeker bij Ledrab te blijven komen we zonder gekke voorvallen aan bij de Polderpoort. Hier halen de Dolfijnen weer wat geruster adem want hier staan weer voldoende Lantaarnpalen. De foto's geven aan dat we dit pad verder moeten volgen tot we rechtsaf een fietspad tegen zullen komen. Onderweg worden de lantaarnpalen wat schaarser en zien de heren en dames soms de gekste dingen in de schaduwen. Om de sfeer er lekker in te houden besluiten de dames dat ze liedjes willen zingen, liedjes over stieren die geen melk maar bier geven en over een banaan die op reis gaat. Bij het fietspad aangekomen vervolgd de route over een houten fietsbrug een wijk in. langs een aantal foto herkenningspunten komen aan het einde van de wijk langs een speelplek waar de Dolfijnen het niet kunnen laten om even op de speeltoestellen te klauteren, maar zodra Ledrab zachtjes doorwandeld weten ze niet hoe snel ze zich weer bij hem moeten voegen. Via een volgende wijk komen we uiteindelijk in het wijkpark aan en zijn we al snel langs de boerderij. Ledrab en de Dolfijnen verzamelen zich op de afgesproken plaats en moeten even wachten op het vervoer. De wachttijd word gedood met liedjes zingen en de overtollig energie er uit gooien. Zodra het vervoer er is en alle Dolfijnen plaats hebben genomen moeten zij hun das omdoen als blinddoek. Akim en Tako geven ons een rit die nog wel even bij zal blijven. Als eerste gaan we een stukje vliegen over een heuvel vervolgens draaien we allemaal rondjes en moeten we uitwijken voor loslopend wild of konijnen, waardoor iedereen helemaal heen hen weer wordt geschud in de auto.

Groep 3
Nadat de oudste dolfijnen zich dik aangekleed hadden, konden we onder begeleiding van Lirep eindelijk op weg naar de eerste foto. De eerste foto was makkelijk, dat was de Polderpoort, daar waren we al eerder langs geweest die dag. Daar aangekomen hebben we de 2e foto bestudeerd, deze foto leek heel erg op de plek van het pontje helemaal aan de andere kant van de Broekpolder. Nadat we alle tv programma's besproken en nagespeeld hadden werd het toch wel erg donker en stil in de Broekpolder. Bij de pont aangekomen wilde we eventjes rusten, maar als je lang stil bleef zitten werd het erg koud en we moesten nog een heel eind.

De laatste foto stond de ingang van de golfclub, dat was maar 1 weg helemaal uitlopen. Daar aangekomen was er helemaal niets... We moesten dus zelf terug lopen naar de Cornelia... Toen we 5 minuten onderweg waren kwam er in de verte 2 auto's aangereden die rare lichtsignalen maaktten, dichterbij gekomen bleek dat dit Kato en Akim waren, zij wilden ons wel terug brengen, maar dan moesten we ons wel blinddoeken het was uiteindelijk een omgedraaide dropping...

Op de Cornelia weer aangekomen mag iedereen zich meteen in de pyjama hijsen. Het Dolfijnen lokaal is intussen omgetoverd tot een waar matrassen eiland waar alle Dolfijnen een slaapplekje kunnen uitzoeken. Voordat we gaan slapen is voor iedereen nog een lekker stukje pizza en drinken. We sluiten de dag af met een sessie ochtend gymnastiek en stopdans op lekker harde muziek en daarna is het toch echt de hoogste tijd om de ogen te sluiten. Uiteindelijk is om 1 uur echt alles stil.

Om 7:15 zijn de eerst Dolfijnen al weer wakker aan het worden. Zachtjes komen er gesprekken op gang over de dropping van de avond er voor en de wilde rit terug, in het enthousiasme vergeten sommige hun volume knop te beheersen, maar zij hebben niet gerekend op Ledrab die al in de keuken zit en hun nog even maant tot zachtjes doen. Even over 08:00 komst Akcits binnen met het verzoek of iedereen naar bed wil gaan.

De leiding zet een beamer klaar en verteld dat we beginnen met een gezellige filmavond. De Dolfijnen mogen kiezen welke film ze willen zien en na wat stemrondes wordt er gekozen voor de film van de Thunderbirds. Wat is een filmavond zonder popcorn. Deze wordt rondgedeeld terwijl de dolfijnen weggekropen in hun slaapzak lekker onderuit naar de film liggen te kijken. Aangezien de popcorn niet vult volgen er nog verschillende rondes met lekkere warme snacks zoals frikadellen, kaassoufflés en kipcorn stukjes. Drinken mag aan de bar gehaald worden. Oh en niet vergeten, uiteraard waren er ook nog lekkere zakjes chips.

Na de film is het aanpakken geblazen. Iedereen moet zich aankleden, alle slaap materialen moeten worden opgeruimd en de tassen weer ingepakt. Na deze actie blijken er nog kleding stukken en slaapmateriaal over te zijn waarvan niemand weet van wie het is. We verzamelen in een kring en de leiding doet een rondje met de verschillende kleding stukken, Iedereen die enigszins in aanmerking komt als gegadigde van het kledingstuk wordt als "verdachte" op rij gezet en moet aantonen dat het echt niet zijn of haar kleding stuk is.

Nadat er toch nog kleding bij de juiste personen is terecht gekomen houdt de leiding nog maar een handjevol gevonden voorwerpen over. Hierna doen we nog een spel met Lirep ?....? Tijdens het spel komen er nog wat warme snacks voorbij waar iedereen zich nog lekker te goed aan doet.

Helaas is het nu alweer 12:00u en gaan we de opkomst ...openen. De leiding geeft aan dat ze het geen fantastisch kamp vonden en dat de Dolfijnen volgende week niet terug hoeven te komen... of was het nou andersom!

Bij het Hof doen we verschillende spellen zoals Buldog, Poortbal, estafette run met cirkels draaien om de pion, maar dan wel allemaal in een vorm van het kampthema.

Spelen maakt dorstig dus op de Cornelia gaan we ons vochtgehalte op peil brengen. Tijdens het drinken doen we een spel met Lirep ?...? Helaas voelt Quintin zich niet zo heel lekker en wil graag even liggen. Tegen 13:00u komen de Verkenners aan boord, wat teken is dat de lunchtijd is aangebroken.

Met iedereen in een hele grote kring eten we gezamenlijk lekkere broodjes met veel worstjes en voor sommige met nog veeeel meer saus. Als alle broodjes en worstjes soldaat zijn gemaakt en de verkenners weer hun eigen weegs zijn gegaan legt Kato het volgende spel alvast uit.

We zullen dadelijk naar broekpolder gaan waar we het spel "De Gouden Draak" zullen spelen. Hierbij komt het er op neer dat je per team een fort hebt welke je moet versterken en verdedigen. Dit kan door de benodigdheden te kopen bij de wapenmeester. Om echter de gewenste zaken aan te kunnen schaffen zul je de gouden draak moeten vinden om zodoende goud in je bezit te krijgen. Onderweg kun je door andere teams worden aangevallen waardoor je het gewonnen goud kan verliezen. je kunt je zelf verdedigen door wapens aan te schaffen.

Quintin is intussen niet opgeknapt en hij zal opgehaald worden om thuis bij te komen van zijn misselijkheid.

In de broekpolder zijn we zeker 2 uur zoet met dit spel want iedereen doet erg actief en sommige zelfs heeeel fanatiek mee. Tegen 16:30 wordt het eindsignaal gefloten en begint de wandeltocht terug naar de Cornelia.

Op de Cornelia zijn Pollepol en Pollepan, onze kookstaf, intussen al volop bezig met het bereiden van het avondmaal.

Om een beetje bij te komen na de activiteiten van vanmiddag mogen alle dolfijnen in groepjes een spel pakken uit de spelletjes kast. Zo zijn er dolfijnen die "Wie is het" spelen, een ander groepje speelt monopoly, en volgende groepjes spelen weer wat anders. Tot dat het tijd is om de tafel te dekken.

Het Avondmaal gaat in het kader van het kampthema natuurlijk niet standaard. We beginnen met het toetje, een bekertje met pudding, krijgen vervolgens ons hoofdgerecht, pasta saus en evt. kaas, en als laatste een voorgerechtje wat bestaat uit een lekker warm knapperig stokbroodje met kruidenboter.

Het avond programma begint met een dropping. Voor de dropping zijn er drie groepen gemaakt. Elke groep, voorzien van hesjes en verlichting, krijgt een eigen dropping en vertrekt lopend vanaf de Cornelia naar een bepaalde locatie. Deze locatie is te vinden met behulp van een fotospeurtocht.

De eerste 2 groepen vertrekken samen en wat later vertrekt de laatste groep

Groep 1
Groep 1 bestaat uit de Jochem, Nika, Demi, Annelijn, Casper, en Jeffrey met als (bege-)leiding Akcits en Marijn Nadat we onze warme jassen en veiligheidshesjes aan hadden kon de dropping beginnen. We hadden een foto route en iedereen kwam aan de beurt om een stukje te navigeren. Alleen het was heel donker, en heel eng, want we moesten door het donkere hof lopen. Gelukkige hadden een paar slimme dolfijnen een zaklamp bij zich en had de leiding ook nog een verrassing: 2 breeklichtjes! Toen we het hof uitliepen was het niet meer zo eng, de straten werden goed verlicht door lantaarns. Toch bleven de dolfijnen dicht bij elkaar lopen, en vooral erg dicht bij de leiding. Toevallig kwam onze route langs het huis van Demi ( Demi is morgen jarig en ze zag dat het huis al mooi versierd was). Omdat dit Demi's eerste kamp was en ze haar moeder al erg miste riep ze keihard over straat: "Mamaaaa, mamaaa, ik hou van jou!" Waarop haar moeder ook even naar buiten kwam en ons gedag kwam zeggen. De route vervolgde zich langs treinstation Vlaardingen Oost, onder het spoor door, langs Vijfsluizen, langs een bushokje waar we EINDELIJK even uit konden rusten, naar het eindpunt: de Gamma in Schiedam. Onderweg had Nika nog lekker snoepjes bij zich en werden er veel spannende verhalen uitgewisseld. De dolfijnen vonden de tocht erg lang duren, we moesten wel heel erg ver weg zijn. En hoe zouden we OOIT weer terugkomen op de Cornelia? Gelukkig stonden Akim en Tako ons bij de Gamma al op te wachten. We mochten instappen en zouden spoedig aan de terugreis gaan beginnen, maar niet voordat de dolfijnen geblinddoekt waren. (Het is tenslotte een omgekeerde dropping) Akim en Tako maakte onderweg hele scherpe bochten, reden wat extra rondjes op rotondes en deden nog meer gekke dingen.

Groep 2
Bestaande uit Mara, Annelijn, Marlieke, Casper, Paul en Micha. Zij hebben als doel om met Ledrab naar de kinderboederij in de Holy te lopen. Vanaf de Cornelia voert de route als eerste richting het landje. Dit stukje is natuurlijk bekend terrein, dus beginnen we voortvarend met de mars. Zodra we echter het centrum verlaten en langs het zwembad moeten, worden de dames en heren toch wel een beetje zenuwachtig. Zelfs zo zenuwachtig dat er een aantal heren na nog geen 10 meter langs de vaart al aangeven dat ze een pitstop moeten maken... Voorbij het landje voeren de fotoaanwijzingen richting Polderpoort, maar dan moeten ze eerst onder de bruggen door, en je kan maar nooit weten wat voor eng gespuis er daar rond waart. Ook de enge dromen, ervaringen en enge televisiemomenten die de dolfijnen met elkaar delen helpen natuurlijk niet het tempo hoog te houden.

Nadat de Dolfijnen besloten hebben om in elk geval dicht bij elkaar, maar toch ook zeker bij Ledrab te blijven komen we zonder gekke voorvallen aan bij de Polderpoort. Hier halen de Dolfijnen weer wat geruster adem want hier staan weer voldoende Lantaarnpalen. De foto's geven aan dat we dit pad verder moeten volgen tot we rechtsaf een fietspad tegen zullen komen. Onderweg worden de lantaarnpalen wat schaarser en zien de heren en dames soms de gekste dingen in de schaduwen. Om de sfeer er lekker in te houden besluiten de dames dat ze liedjes willen zingen, liedjes over stieren die geen melk maar bier geven en over een banaan die op reis gaat. Bij het fietspad aangekomen vervolgd de route over een houten fietsbrug een wijk in. langs een aantal foto herkenningspunten komen aan het einde van de wijk langs een speelplek waar de Dolfijnen het niet kunnen laten om even op de speeltoestellen te klauteren, maar zodra Ledrab zachtjes doorwandeld weten ze niet hoe snel ze zich weer bij hem moeten voegen. Via een volgende wijk komen we uiteindelijk in het wijkpark aan en zijn we al snel langs de boerderij. Ledrab en de Dolfijnen verzamelen zich op de afgesproken plaats en moeten even wachten op het vervoer. De wachttijd word gedood met liedjes zingen en de overtollig energie er uit gooien. Zodra het vervoer er is en alle Dolfijnen plaats hebben genomen moeten zij hun das omdoen als blinddoek. Akim en Tako geven ons een rit die nog wel even bij zal blijven. Als eerste gaan we een stukje vliegen over een heuvel vervolgens draaien we allemaal rondjes en moeten we uitwijken voor loslopend wild of konijnen, waardoor iedereen helemaal heen hen weer wordt geschud in de auto.

Groep 3
Nadat de oudste dolfijnen zich dik aangekleed hadden, konden we onder begeleiding van Lirep eindelijk op weg naar de eerste foto. De eerste foto was makkelijk, dat was de Polderpoort, daar waren we al eerder langs geweest die dag. Daar aangekomen hebben we de 2e foto bestudeerd, deze foto leek heel erg op de plek van het pontje helemaal aan de andere kant van de Broekpolder. Nadat we alle tv programma's besproken en nagespeeld hadden werd het toch wel erg donker en stil in de Broekpolder. Bij de pont aangekomen wilde we eventjes rusten, maar als je lang stil bleef zitten werd het erg koud en we moesten nog een heel eind.

De laatste foto stond de ingang van de golfclub, dat was maar 1 weg helemaal uitlopen. Daar aangekomen was er helemaal niets... We moesten dus zelf terug lopen naar de Cornelia... Toen we 5 minuten onderweg waren kwam er in de verte 2 auto's aangereden die rare lichtsignalen maaktten, dichterbij gekomen bleek dat dit Kato en Akim waren, zij wilden ons wel terug brengen, maar dan moesten we ons wel blinddoeken het was uiteindelijk een omgedraaide dropping...

Op de Cornelia weer aangekomen mag iedereen zich meteen in de pyjama hijsen. Het Dolfijnen lokaal is intussen omgetoverd tot een waar matrassen eiland waar alle Dolfijnen een slaapplekje kunnen uitzoeken. Voordat we gaan slapen is voor iedereen nog een lekker stukje pizza en drinken. We sluiten de dag af met een sessie ochtend gymnastiek en stopdans op lekker harde muziek en daarna is het toch echt de hoogste tijd om de ogen te sluiten. Uiteindelijk is om 1 uur echt alles stil

Om 7:15 zijn de eerst Dolfijnen al weer wakker aan het worden. Zachtjes komen er gesprekken op gang over de dropping van de avond er voor en de wilde rit terug, in het enthousiasme vergeten sommige hun volume knop te beheersen, maar zij hebben niet gerekend op Ledrab die al in de keuken zit en hun nog even maant tot zachtjes doen. Even over 08:00 komst Akcits binnen met het verzoek of iedereen naar bed wil gaan.

De leiding zet een beamer klaar en verteld dat we beginnen met een gezellige filmavond. De Dolfijnen mogen kiezen welke film ze willen zien en na wat stemrondes wordt er gekozen voor de film van de Thunderbirds. Wat is een filmavond zonder popcorn. Deze wordt rondgedeeld terwijl de dolfijnen weggekropen in hun slaapzak lekker onderuit naar de film liggen te kijken. Aangezien de popcorn niet vult volgen er nog verschillende rondes met lekkere warme snacks zoals frikadellen, kaassoufflés en kipcorn stukjes. Drinken mag aan de bar gehaald worden. Oh en niet vergeten, uiteraard waren er ook nog lekkere zakjes chips.

Na de film is het aanpakken geblazen. Iedereen moet zich aankleden, alle slaap materialen moeten worden opgeruimd en de tassen weer ingepakt. Na deze actie blijken er nog kleding stukken en slaapmateriaal over te zijn waarvan niemand weet van wie het is. We verzamelen in een kring en de leiding doet een rondje met de verschillende kleding stukken, Iedereen die enigszins in aanmerking komt als gegadigde van het kledingstuk wordt als "verdachte" op rij gezet en moet aantonen dat het echt niet zijn of haar kleding stuk is. Nadat er toch nog kleding bij de juiste personen is terecht gekomen houdt de leiding nog maar een handjevol gevonden voorwerpen over.

Hierna doen we nog een spel met Lirep ?....? Tijdens het spel komen er nog wat warme snacks voorbij waar iedereen zich nog lekker te goed aan doet.

Helaas is het nu alweer 12:00u en gaan we de opkomst ...openen. De leiding geeft aan dat ze het geen fantastisch kamp vonden en dat de Dolfijnen volgende week niet terug hoeven te komen... of was het nou andersom! Bij het Hof doen we verschillende spellen zoals Buldog, Poortbal, estafette run met cirkels draaien om de pion, maar dan wel allemaal in een vorm van het kampthema. Spelen maakt dorstig dus op de Cornelia gaan we ons vochtgehalte op peil brengen, tijdens het drinken doen we een spel met Lirep ?...? Helaas voelt Quintin zich niet zo heel lekker en wil graag even liggen.

Tegen 13:00u komen de Verkenners aan boord, wat teken is dat de lunchtijd is aangebroken. Met iedereen in een hele grote kring eten we gezamenlijk lekkere broodjes met veel worstjes en voor sommige met nog veeeel meer saus. Als alle broodjes en worstjes soldaat zijn gemaakt en de verkenners weer hun eigen weegs zijn gegaan legt Kato het volgende spel alvast uit. We zullen dadelijk naar broekpolder gaan waar we het spel "De Gouden Draak" zullen spelen. Hierbij komt het er op neer dat je per team een fort hebt welke je moet versterken en verdedigen. Dit kan door de benodigdheden te kopen bij de wapenmeester. Om echter de gewenste zaken aan te kunnen schaffen zul je de gouden draak moeten vinden om zodoende goud in je bezit te krijgen. Onderweg kun je door andere teams worden aangevallen waardoor je het gewonnen goud kan verliezen. je kunt je zelf verdedigen door wapens aan te schaffen.

Quintin is intussen niet opgeknapt en hij zal opgehaald worden om thuis bij te komen van zijn misselijkheid.

In de broekpolder zijn we zeker 2 uur zoet met dit spel want iedereen doet erg actief en sommige zelfs heeeel fanatiek mee. Tegen 16:30 wordt het eindsignaal gefloten en begint de wandeltocht terug naar de Cornelia. Op de Cornelia zijn Pollepol en Pollepan, onze kookstaf, intussen al volop bezig met het bereiden van het avondmaal.

Om een beetje bij te komen na de activiteiten van vanmiddag mogen alle dolfijnen in groepjes een spel pakken uit de spelletjes kast. Zo zijn er dolfijnen die "Wie is het" spelen, een ander groepje speelt monopoly, en volgende groepjes spelen weer wat anders. Tot dat het tijd is om de tafel te dekken.

Het Avondmaal gaat in het kader van het kampthema natuurlijk niet standaard. We beginnen met het toetje, een bekertje met pudding, krijgen vervolgens ons hoofdgerecht, pasta saus en evt. kaas, en als laatste een voorgerechtje wat bestaat uit een lekker warm knapperig stokbroodje met kruidenboter.

Het avond programma begint met een dropping. Voor de dropping zijn er drie groepen gemaakt. Elke groep, voorzien van hesjes en verlichting, krijgt een eigen dropping en vertrekt lopend vanaf de Cornelia naar een bepaalde locatie. Deze locatie is te vinden met behulp van een fotospeurtocht.

De eerste 2 groepen vertrekken samen en wat later vertrekt de laatste groep.

Groep 1
Groep 1 bestaat uit de Jochem, Nika, Demi, Annelijn, Casper, en Jeffrey met als (bege-)leiding Akcits en Marijn.

Nadat we onze warme jassen en veiligheidshesjes aan hadden kon de dropping beginnen. We hadden een foto route en iedereen kwam aan de beurt om een stukje te navigeren. Alleen het was heel donker, en heel eng, want we moesten door het donkere hof lopen. Gelukkige hadden een paar slimme dolfijnen een zaklamp bij zich en had de leiding ook nog een verrassing: 2 breeklichtjes! Toen we het hof uitliepen was het niet meer zo eng, de straten werden goed verlicht door lantaarns. Toch bleven de dolfijnen dicht bij elkaar lopen, en vooral erg dicht bij de leiding. Toevallig kwam onze route langs het huis van Demi ( Demi is morgen jarig en ze zag dat het huis al mooi versierd was). Omdat dit Demi's eerste kamp was en ze haar moeder al erg miste riep ze keihard over straat: 'Mamaaaa, mamaaa, ik hou van jou!' Waarop haar moeder ook even naar buiten kwam en ons gedag kwam zeggen.

De route vervolgde zich langs treinstation Vlaardingen Oost, onder het spoor door, langs Vijfsluizen, langs een bushokje waar we EINDELIJK even uit konden rusten, naar het eindpunt: de Gamma in Schiedam. Onderweg had Nika nog lekker snoepjes bij zich en werden er veel spannende verhalen uitgewisseld. De dolfijnen vonden de tocht erg lang duren, we moesten wel heel erg ver weg zijn. En hoe zouden we OOIT weer terugkomen op de Cornelia? Gelukkig stonden Akim en Tako ons bij de Gamma al op te wachten. We mochten instappen en zouden spoedig aan de terugreis gaan beginnen, maar niet voordat de dolfijnen geblinddoekt waren. (Het is tenslotte een omgekeerde dropping) Akim en Tako maakte onderweg hele scherpe bochten, reden wat extra rondjes op rotondes en deden nog meer gekke dingen.

Groep 2
Bestaande uit Mara, Annelijn, Marlieke, Casper, Paul en Micha. Zij hebben als doel om met Ledrab naar de kinderboederij in de Holy te lopen. Vanaf de Cornelia voert de route als eerste richting het landje. Dit stukje is natuurlijk bekend terrein, dus beginnen we voortvarend met de mars. Zodra we echter het centrum verlaten en langs het zwembad moeten, worden de dames en heren toch wel een beetje zenuwachtig. Zelfs zo zenuwachtig dat er een aantal heren na nog geen 10 meter langs de vaart al aangeven dat ze een pitstop moeten maken... Voorbij het landje voeren de fotoaanwijzingen richting Polderpoort, maar dan moeten ze eerst onder de bruggen door, en je kan maar nooit weten wat voor eng gespuis er daar rond waart. Ook de enge dromen, ervaringen en enge televisiemomenten die de dolfijnen met elkaar delen helpen natuurlijk niet het tempo hoog te houden. Nadat de Dolfijnen besloten hebben om in elk geval dicht bij elkaar, maar toch ook zeker bij Ledrab te blijven komen we zonder gekke voorvallen aan bij de Polderpoort. Hier halen de Dolfijnen weer wat geruster adem want hier staan weer voldoende Lantaarnpalen.De foto's geven aan dat we dit pad verder moeten volgen tot we rechtsaf een fietspad tegen zullen komen. Onderweg worden de lantaarnpalen wat schaarser en zien de heren en dames soms de gekste dingen in de schaduwen.

Om de sfeer er lekker in te houden besluiten de dames dat ze liedjes willen zingen, liedjes over stieren die geen melk maar bier geven en over een banaan die op reis gaat. Bij het fietspad aangekomen vervolgd de route over een houten fietsbrug een wijk in. langs een aantal foto herkenningspunten komen aan het einde van de wijk langs een speelplek waar de Dolfijnen het niet kunnen laten om even op de speeltoestellen te klauteren, maar zodra Ledrab zachtjes doorwandeld weten ze niet hoe snel ze zich weer bij hem moeten voegen. Via een volgende wijk komen we uiteindelijk in het wijkpark aan en zijn we al snel langs de boerderij. Ledrab en de Dolfijnen verzamelen zich op de afgesproken plaats en moeten even wachten op het vervoer. De wachttijd word gedood met liedjes zingen en de overtollig energie er uit gooien. Zodra het vervoer er is en alle Dolfijnen plaats hebben genomen moeten zij hun das omdoen als blinddoek. Akim en Tako geven ons een rit die nog wel even bij zal blijven. Als eerste gaan we een stukje vliegen over een heuvel vervolgens draaien we allemaal rondjes en moeten we uitwijken voor loslopend wild of konijnen, waardoor iedereen helemaal heen hen weer wordt geschud in de auto.

Groep 3
Nadat de oudste dolfijnen zich dik aangekleed hadden, konden we onder begeleiding van Lirep eindelijk op weg naar de eerste foto. De eerste foto was makkelijk, dat was de Polderpoort, daar waren we al eerder langs geweest die dag. Daar aangekomen hebben we de 2e foto bestudeerd, deze foto leek heel erg op de plek van het pontje helemaal aan de andere kant van de Broekpolder. Nadat we alle tv programma's besproken en nagespeeld hadden werd het toch wel erg donker en stil in de Broekpolder. Bij de pont aangekomen wilde we eventjes rusten, maar als je lang stil bleef zitten werd het erg koud en we moesten nog een heel eind.

De laatste foto stond de ingang van de golfclub, dat was maar 1 weg helemaal uitlopen. Daar aangekomen was er helemaal niets... We moesten dus zelf terug lopen naar de Cornelia... Toen we 5 minuten onderweg waren kwam er in de verte 2 auto's aangereden die rare lichtsignalen maaktten, dichterbij gekomen bleek dat dit Kato en Akim waren, zij wilden ons wel terug brengen, maar dan moesten we ons wel blinddoeken het was uiteindelijk een omgedraaide dropping...

Op de Cornelia weer aangekomen mag iedereen zich meteen in de pyjama hijsen. Het Dolfijnen lokaal is intussen omgetoverd tot een waar matrassen eiland waar alle Dolfijnen een slaapplekje kunnen uitzoeken. Voordat we gaan slapen is voor iedereen nog een lekker stukje pizza en drinken. We sluiten de dag af met een sessie ochtend gymnastiek en stopdans op lekker harde muziek en daarna is het toch echt de hoogste tijd om de ogen te sluiten. Uiteindelijk is om 1 uur echt alles stil.

Om 7:15 zijn de eerst Dolfijnen al weer wakker aan het worden. Zachtjes komen er gesprekken op gang over de dropping van de avond er voor en de wilde rit terug, in het enthousiasme vergeten sommige hun volume knop te beheersen, maar zij hebben niet gerekend op Ledrab die al in de keuken zit en hun nog even maant tot zachtjes doen.

Even over 08:00 komst Akcits binnen met het verzoek of iedereen naar bed wil gaan.

De leiding zet een beamer klaar en verteld dat we beginnen met een gezellige filmavond. De Dolfijnen mogen kiezen welke film ze willen zien en na wat stemrondes wordt er gekozen voor de film van de Thunderbirds. Wat is een filmavond zonder popcorn. Deze wordt rondgedeeld terwijl de dolfijnen weggekropen in hun slaapzak lekker onderuit naar de film liggen te kijken. Aangezien de popcorn niet vult volgen er nog verschillende rondes met lekkere warme snacks zoals frikadellen, kaassoufflés en kipcorn stukjes. Drinken mag aan de bar gehaald worden. Oh en niet vergeten, uiteraard waren er ook nog lekkere zakjes chips.

Na de film is het aanpakken geblazen. Iedereen moet zich aankleden, alle slaap materialen moeten worden opgeruimd en de tassen weer ingepakt. Na deze actie blijken er nog kleding stukken en slaapmateriaal over te zijn waarvan niemand weet van wie het is. We verzamelen in een kring en de leiding doet een rondje met de verschillende kleding stukken, Iedereen die enigszins in aanmerking komt als gegadigde van het kledingstuk wordt als "verdachte" op rij gezet en moet aantonen dat het echt niet zijn of haar kleding stuk is.

Nadat er toch nog kleding bij de juiste personen is terecht gekomen houdt de leiding nog maar een handjevol gevonden voorwerpen over.
Hierna doen we nog een spel met Lirep ?....?

Tijdens het spel komen er nog wat warme snacks voorbij waar iedereen zich nog lekker te goed aan doet. Helaas is het nu alweer 12:00u en gaan we de opkomst ...openen. De leiding geeft aan dat ze het geen fantastisch kamp vonden en dat de Dolfijnen volgende week niet terug hoeven te komen... of was het nou andersom!





Dolfijnen logboek 14 februari 2011    


Nieuwjaars receptie
22 - 01 -11 - Vandaag hebben we een feestelijke opkomst. Wat aan de late kant is er een nieuwjaarsreceptie en omdat het dolfijnenlokaal de beste plek is om dit te houden, gaan we de onze opkomst openen in het verkenners lokaal. Alle meegekomen ouders worden vast doorgesluisd naar het Dolfijnenlokaal.

Het lijkt wel of dat de wet bij alle Dolfijnen erg ver weg is gezakt, want alleen met hulp van elkaar lukt het uiteindelijk om de wet in de juiste vorm op te zeggen. Moeten we misschien toch maar eens wat aan gaan doen. Omdat het wat krap en druk is in het verkenners lokaal gaan we na het openen snel naar buiten.

We lopen naar het hof en we gaan beginnen met het spel Sticka tik. Hierbij moet eerst met een bal tegen een boom gegooid worden door iemand die ook meteen een naam zegt. Wanneer er raak is gegooid, dan is de persoon van wie de naam genoemd is de "tikker". Alle deelnemers moeten vervolgens een parcour afleggen met een aantal tussenstops waar je vrij bent. Onderweg mag de tikker je met de bal afgooien. De deelnemers mogen maar max 10 sec bij een tussenstop blijven staan. Wanneer iedereen het parcour heeft afgelegd begint er een nieuwe ronde waar bij de voormalige "tikker" als eerste een naam mag noemen en de bal gooien naar de boom. Gooit diegene mis dan mag de persoon van wie de naam genoemd werd een naam noemen en poging doen om de boom te raken.

Na een paar ronde gaan we door met een volgend spel. Tot genoegen van vele dolfijnen doen we Bulldog. Otak en Balder zijn hem als eerste en Sticka zal fluiten. Omdat het pas heeft geregend heeft is het uitkijken en glijden geblazen vanwege het natte gras.

Na dit spel gaan we terug naar de Cornelia om aan te schuiven bij de nieuwjaarsreceptie. De voorzitster neemt het woord en verteld dat we weer een roerig jaar achter de rug hebben. Er zijn wat wisselingen in het bestuur geweest en ten opzichte van het de voorgaande nieuwjaarsreceptie is het Geuzenaantal aardig toegenomen Op dit moment zijn er zelfs 19 Dolfijnen.

Het bestuur wil deze receptie meteen aangrijpen om een aantal mensen op een bijzondere manier te bedanken voor hun inzet en betrokkenheid bij de Geuzen. Dit gebeurt met een een deftig handgemaakte bronzen, zilveren of goudvergulde Geuzenspeld met de vorm van het Geuzen logo. Als eerste wordt Albert uitgenodigd. Het stond al een aantal maal eerder in de planning om Albert in het zonnetje te zetten maar elke keer kwam er wel wat tussen. Albert krijgt van de Voorzitster een gouden versie op gespeld. Volgens Sommige mensen het dit ook wel een speld met diamanten inzet mogen zijn gezien de inzet. Vervolgens krijgt Peter, o.a. maker van onze hijsblokken een bronzen- en Tejo, voormalig penning meester een zilverenspeld. Van de Dolfijnen leiding word sticka vereerd met een zilveren Speld en Balder met een Bronzen.

Na dit plechtige onderdeel van de receptie wordt eenieder genodigd om toe te tasten op al het lekkers wat daarvoor is voorbereid. Er zijn lekkere salades, stukjes kaas, worst en stokbroodjes, kruidenboter en vol op drinken naar keuze.

Nadat de Dolfijnen zich hebben te goed gedaan aan het lekkers gaan we nog even naar buiten. In hof doen we Levend stratego. Bij de Geuzen gebruiken we hiervoor een kaartendek, per team gebruiken we een eigen kaart kleur en iedereen krijgt een kaart. afhankelijk van je waarde van je kaart win je van alle tegenstanders met een lager kaartwaarde en verlies je van alle die een hogere kaartwaarde heeft. De aas is het laagst in waarde en de koning de hoogste in waarde. De koning kan enkel door de aas overwonnen worden.

Na een aantal potjes is het alweer bijna 16:00 uur en gaan we snel naar terug de Cornelia Balder vraagt nog wie er volgende week geen zin heeft en er niet bij het Winterweekend zal zijn, op een paar Dolfijnen na, die het nog niet helemaal zeker wisten, is het meer en deel toch zeker van plan om er bij te zijn.

We sluiten de opkomst en dan wacht nog een laatste traktatie van de voorzitster. Ieder verlaat de Cornelia met een lekker zakje chips.





Dolfijnen logboek 25 januari 2010    



Frankrijk
15 jan 2011 - Vandaag openen we de opkomst later als gepland, maar dat komt voornamelijk omdat een deel van de Dolfijnen er gewoonte van lijkt te maken om net te laat of nog later binnen te komen, wat natuurlijk zonde is, want hoe later we we beginnen hoe minder tijd er is om alle activiteiten te doen tijdens de opkomst.

Na de opening vertelt Otak dat we na vorige week Engeland te hebben aangedaan we nu verder reizen naar Frankrijk. Het land van wijnen, Paris, stokbrood en de Eiffeltoren. Bienevue staat er deze week op het bord samen met een fles wijn en een glas, een stokbrood en natuurlijk de Eiffeltoren.

Met z'n alle in een kring zittend beginnen met stokbrood mep. Hierbij staat een iemand in de kring met het stokbrood (heel stevig in gepakt een rol inpak papier). Er wordt een naam genoemd van iemand die in de kring zit, waarop de persoon die het stokbrood heeft moet proberen de persoon met die naam aan te tikken met het stokbrood. Om te voorkomen dat hij of zij getikt kan worden roept diegene een volgende naam, maar niet van zijn of haar buurmannen en niet de naam van de persoon die hem of haar noemde. Wordt je toch aangetikt dan moet jij in het midden.

Na dit spel gaan we naar buiten naar het hof. Daar aangekomen verteld Balder dat we er "dronken" zullen worden. We gaan een estafetterace doen en wel op de volgende manier. De Dolfijnen moeten naar een pion aan de overzijde van het veld rennen, hier vervolgens met de hand op de pion 10 rondjes om heen draaien en daarna weer snel terug om bij Balder een champagne glas aan te nemen welke staande op 1 been moet worden leeggedronken.

Enkele dolfijnen zijn al zo "dronken" dat ze moeite hebben om Balder te bereiken, en bij leegdrinken van het champagne glas verdwijnt de inhoud soms meer naast als in de mond. Wanneer iedereen aan de beurt is geweest doen we nog 1 ronde waarbij alle Dolfijnen tegelijk met 1 hand op de grond 20 rondjes moeten draaien en dan zo snel mogelijk naar de bomen rij aan de andere kant van het veld moeten rennen. Reken maar dat de Dolfijnen "dronken" waren na afloop.

Vervolgens gaan we weer naar de Cornelia om wat te drinken. Wannneer iedereen aan het drinken is vertelt Pirel dat we per vin met rietjes, sateh prikkers en lijm mogen proberen de Eiffel toren na te maken. Het Knutselwerk moet uiteindelijk zo hoog mogelijk worden en het liefst zonder hulp blijven staan.

Tijdens het knutselen zet Otak lekker hard de muziek aan. Na een langzame start en wat gepuzzel zijn er dan uiteindelijk 3 grote bouwwerken ontstaan. De groene vin heeft de meest stabiele hoge toren geproduceerd.

Snel wordt de boel weer aan kant gemaakt want het is reeds weer tijd om af te sluiten. Tijdens het sluiten vraagt Balder of alle Dolfijnen netjes met hun pet en das willen zijn, het gebeurt nu te vaak dat mensen niet volledig in uniform komen omdat er zaken spoorloos en of vergeten zijn.



Dolfijnen logboek 16 januari 2010    


Engeland
8 jan 2011, de eerste opkomst van een nieuw jaar.

Sticka en Balder wensen alle dolfijnen een gelukkig nieuwjaar en de opkomst wordt geopend.

Op het bord in het lokaal staat:
Welcome today
De welkomsgroet op het bord is in het Engels en onder deze groet staat een tekening van een grote toren met een klok. Balder en Sticka vertellen dat deze opkomst een Engels tintje heeft. Vele dolfijnen kennen al aardig wat Engelse woordjes en enkele kennen zelfs volledige zinnetjes.

We gaan knutselen, en dan niet met het standaard papier, schaar en plaklijm, nee we werken met Engelse drop, dropveters, glazuur en wat sateprikkers. De opdracht is om per vin zo goed mogelijk de beroemde Big Ben na te bouwen.

Verwoed gaan de Dolfijnen aan de slag en al snel plakken de tafels bijna van zoetigheid aan elkaar. Langzaam aan onstaan er prachtige creaties.

De Dolfijnen willen dolgraag hun creaties ter plekke verslinden, maar dat lijkt Sticka en Balder toch niet zo slim plan. Na het knutselen is er voor de liefhebbers Engelse thee (met melk) en voor de anderen gewone thee of een bekertje melk.

Aangezien het nogal wisselvallig weer is besluiten we lekker op de Cornelia te blijven en binnen een spelletje te doen. Een bijkomend voordeel vandaag is dat de tussenwand nog niet is teruggeplaatst na de opkomst met het kerstdinner, dus we hebben een extra groot speelveld.

Balder vertelt dat er in Engeland speciale wachters zijn welke heel netjes en onverstoord hun dienst doen. Deze wachters laten zich door niets of niemand afleiden. Deze wachters horen bij de koningin en heten dan ook Queens guards.

Het spel dat we doen is gebaseerd op Annemaria koekoek Alle Dolfijnen moeten naar de wachter toelopen op het moment dat deze hardop "lang leve de koningin" roept, wanneer de wachter zich omdraaid en deze iemand ziet bewegen moet roept hij dienst naam een mag hij of zij weer terug naar de begin streep. Na enkele ronden gaan we een variant doen en hierbij worden er 1 of 2 personen aangewezen die zo stil mogelijk naar de wachter moeten sluipen die met achterstevoren staat te luisteren, zodra de wachter iets hoort moet hij of zij wijzen naar de kant waar het geluid vandaan komt.

De tijd is alweer bijna om en de opkomst moet alweer gesloten worden. na de opkomst krijgen alle Dolfijnen nog een klein deel mee van hun knutselmateriaal, maar daar zal vast niet meer mee geknutseld zijn... Een paar Dolfijnen helpen verplicht nog even mee met de corvee, omdat ze wat moeite hadden met het luisteren tijdens de activiteiten, en daarna is de dag weer om.

Iedereen neemt weer netjes afscheid en de opkomst is afgelopen.







Dolfijnen logboek 16 januari 2010    


Kerstdiner 2010 uit het oogpunt van de kookstaf

Het is zaterdag ochtend, even lekker ontbijten en dan al weer snel op weg naar de Cornelia. Zo vroeg al naar de Cornelia?, ja want er moet heel wat gedaan worden. Vandaag gaan we met alle Geuzen en bijzondere leden en genieten van een gezamenlijk kerstdiner, maar voordat hetdat zover is moet deze wel voorbereid worden. De kookstaf bestaat voor deze gelegenheid uit Mika, Balder, Kok Adrie en Pollepan (die wat later bij springt ivm andere verplichtingen). Om 10:30u worden de laatste inkopen en verse ingrediënten nog snel op de markt ingekocht. Daarna is het op de Cornelia hard werken geblazen. Volgens de aanmeldingen komen er 50 gasten.

Voor die 50 gasten hebben we het volgende menu:
  • pasteitje met kippenragout
  • een stoofpeertje
  • gebakken aardappeltjes met Rode kool en een kalkoen medaillon
  • een krokant filo-deeg met een warme vulling van appel en oude wijvenkoek) met daarnaast een bolletje vanille ijs met slagroom besprenkelt met wat boerenjongens.

  • Er wordt volop geschild, gehakt en gesneden. Alle vingers zijn behouden en dus is er dus geen extra vers vlees voor bij de maaltijd. Het lijkt veel werk en soms wordt er met een schuin oog naar de klok gekeken of we nog wel op schema liggen, maar het gaat zoals gepland. Tussen de middag verschijnen de loodsen, die beginnen met de inrichting van de "eetzaal". De peertjes zijn intussen op kleur en worden buiten gezet om lekker af te koelen, wat uiteraard geen probleem is want er ligt nog genoeg sneeuw. De rode kool staat intussen lekker te pruttelen.

    Vanuit de kombuis zien we in ondertussen dat de lokalen worden samengevoegd en dat er tafels worden binnen gebracht. Langzaam maar zeker zien we de Cornelia in een echte diner zaal veranderen met hier en daar een kersttint. Om half 4 komen de hulptroepen in de vorm van de dolfijnen opdraven. Na hun opening gaan de dolfijnen in groepen aan de slag om de laatste hand te leggen aan de voorbereidingen van het kerst gala diner. Een ploegje gaat de laatste hand te leggen aan de versieringen om een echte warme kerstsfeer te volmaken. Een ander ploegje helpt de kookstaf met de voorbereidingen van het toetje. Het laatste ploegje maakt mooie suikerrandjes op de glazen voor het welkomstdrankje en snijd de pasteitjes open voor de voor het voorgerecht. Intussen zijn we in de kombuis tot de vervelende ontdekking gekomen dat de koekenpannen welke we nodig hebben, aan de binnenkant net zo zwart zijn als aan de buitenkant, met dank aan de mensen die niet de tijd hebben genomen om de boel netjes achter te laten.

    Dat wordt dus nog even ernstig schrobben geblazen. Terwijl de dolfijnen nog even lekker een luchtje gaan scheppen met Otak en Pirel, doet de kookstaf alvast de aardappeltjes blancheren zodat deze dadelijk gebakken kunnen worden. Ook worden de filorolletjes voorbereid opdat die klaar liggen om afgebakken te worden. Terwijl de kalkoen in de pan ligt komt de eerste dolfijn alweer terug, want het ijs is toch wel dunner als verwacht gelukkig is er maar 1 been nat en kan Quintin zich vast omkleden voor het diner. Om 17:30 zijn alle gasten binnen en wordt het diner geopend door Mika. Vanaf dat moment wordt het even doorpezen voor de kookstaf maar met de perfecte assistentie van de loodsen die helpen uitserveren loopt het geheel als een geoliede machine. De pasteitjes gaan als aan deeen lopende band naar de dinergasten en iedereen is snel voorzien van het voorgerecht. Het lijkt wel of men van de honger is gekomen want het voorgerecht is bijzonder snel verorberd.

    Ook de peertjes vallen goed in de smaak, en voor sommige gelukkigen is er zelfs een 2e peertje beschikbaar. Zodra het peertje enigszins is gezakt volgt het hoofdgerecht. Vanuit de kombuis zien we dat iedereen zeer lekker en gezellig zit te eten, dat geeft je als kookstaf toch een goed gevoel. Na het hoofdgerecht neemt de voorzitter even het woord. Zij is zojuist binnen gekomen, want er waren andere verplichtingen waar zij ook bij aanwezig diende te zijn. Omdat ze toch ook deze gezellige dineravond niet wilde missen had ze zich zelf toegezegd dat ze minimaal voor het toetje op de Cornelia wilde zijn en dat blijkt gelukt. Ze grijpt deze gelegenheid aan om Lennart naar voren te roepen. Lennart krijgt uit de handen van de voorzitter zijn oorkonde overhandigt welke aangeeft dat hij nu officieel leiding is van de verkenners.

    Daarnaast meld ze dat er voor alle leden na het toetje is een kleine verassing wacht. Na de toespraak van de voorzitter dienen we uiteindelijk het toetje op. Daarna is het opruimen, boenen en poetsen geblazen, gelukkig zijn we de hele namiddag en avond al bijgestaan door loods Paul die tussen alle gangen door al een hele berg vaat heeft verwerkt. Vele handen maken het laatste werk lekker licht en als snel glimt de boel weer als een zonnetje. We hopen dat iedereen genoten heeft van het diner. Iedereen prettige feestdagen en een goed uiteinde gewenst.
    Tot volgend jaar!





    Dolfijnen logboek 28 december 2010    


    Vandaag een Otak opkomst

    Otak de otter vermaakt zich in de Snelle Stromen met drukke spelletjes en zoektochten.

    Vandaag zijn we 17 dolfijnen en 3 man leiding. Otak neemt na de opening het woord. Hij vertelt dat de hij vandaag de drie toppers mee zal nemen voor een speciale opdracht, iets wat hij heel graag zelf altijd doet. Otak en de drie toppers vertrekken naar buiten en de overige Dolfijnen verzamelen zich in een kring.

    Balder vertelt dat het op het Dolfijneneiland wel eens waait en dat de wind niet altijd uit de zelfde richting komt. De wint komt altijd uit een andere (wind)richting. Op de vraag welke windstreken de Dolfijnen zo al kunnen opnoemen wordt er door verschillende Dolfijnen al snel "Noord-Oost-Zuid en West" genoemd.

    Tijdens een kompas oefenspel moeten de Dolfijnen naar een genoemd punt op de kompas in de kring lopen. Eerst mag hierbij nog gespiekt worden op een blaadje met daarop een getekende kompasroos met windstreken. Na een aantal rondes wordt het spel gedaan zonder spiekbriefje. Als afsluiting doen de Dolfijnen uit het hoofd op een papier alle windstreken invullen.

    Nadat Otak met de toppers is teruggekeerd hebben we het spel "Bank-Doek-Bal" gespeeld.

    Bij dit spel moeten 2 spelers naar het midden van de spelgebied rennen om daar de bal (evt in een emmer) aan te rakken. Vervolgens moeten ze naar hun eigen bank rennen om daar een doek die onder de bank ligt op de bank te leggen. Nu mag men de bal ophalen om deze zo snel mogelijk op de eigen bank te leggen. De tegenstander kan dit voorkomen door of de bal af te pakken of de doek van de bak van de tegenstander af te halen waardoor tegenstander de bal moet loslaten. De bal mag namelijk alleen aangeraakt worden als je eigen doek op je eigen bank ligt.

    Na het spel hebben we lekker wat gedronken met daarbij een trakatie van Marlieke die 9 jaar is geworden.

    Tijdens het drinken vertellen de toppers dat we hierna een speurtocht gaan lopen mbv een stripkaart (dat is wat anders als een strippenkaart!). Omdat niet alle Dolfijnen weten wat dit is legt Otak aan de hand van een voorbeeld uit wat een stripkaart is.

    Op een stripkaart staan alle wegen aangegeven welke je niet in moet slaan.

    Na het drinken gaan we naar het hof waar de toppers elk een route hebben voorbereid. Elke topper gaat bij een andere vin als zijn eigen vin en loopt met deze vin de route welke is uitgezet door de topper van deze vin.

    Het is niet bij alle vinnen gelukt om de compete route uit te lopen maar alle Dolfijnen weten nu wel hoe een stripkaart gebruikt/ gelezen moet worden.

    Deze keer hebben we wat tijd over en daarom kunnen we een extra spel doen. We hebben een variant op "annemaria koekoek" gespeeld op de brug in het hof. Otak is de brugwachter en iedereen moet aan de het andere einde van de brug zien te komen zonder dat Otak je ziet bewegen.

    Omdat we nog steeds wat tijd over hebben en de Dolfijnen een enorme berg energie, rennen ze allemaal 3 rondjes om het grote bloemenperk voor dat we de opkomst buiten afsluiten.


    Dolfijnen logboek 12 december 2010    


    Opkomst 04-12-2010 (Sinterklaas en installatie)

    Nog 1 nachtje slapen en dan is het Sinterklaas. Het sneeuwt vandaag enorm en iedereen komt dik aangekleed binnen druppelen. Er zijn ook ouders en familieleden aanwezig want vandaag worden zowel Fabienne als Balder geïnstalleerd.

    Na de opening roept Mika Fabienne naar voren. Met dat Fabienne bij hem komt, strooit Mika als een volleerde piet een stapel kaartjes rond. Per kaartjes staat een regel van de Dolfijnenwet. Fabienne krijgt de opdracht om deze in de juiste volgorde te leggen. Nadat de kaartjes met wat hulp van de overige dolfijnen in de goede volgorde zijn geplaatst, mag Fabienne met een hand op de vlag de wet en de belofte opzeggen. Mika vergeet Fabienne bijna haar de insignes en das te overhandigen, maar dat komt toch nog goed en daarmee is Fabienne nu een echte Dolfijn.

    Vervolgens is Balder aan de beurt. Mika vraagt of dat de dolfijnen het er mee eens zijn dat Balder geïnstalleerd gaat worden. Na wat verdeelde meningen komt Mika met het idee dat Balder wel geïnstalleerd kan worden, maar dat hij dadelijk buiten dan toch een passende doop zal krijgen. Hier zijn alle dolfijnen het unaniem over eens.

    Nadat ook Balder geïnstalleerd is gaan we met de 15 Dolfijnen en 3 man leiding naar buiten.

    Onderweg naar het hofje wordt er al druk met sneeuwballen gegooid en heeft Balder de nodige sneeuwballen getrakteerd gekregen. In het hof hebben we een aantal potjes tref(sneeuw)bal gedaan.

    Daarna hebben we een wedstrijd gedaan welke vin er in 10 minuten de grootste sneeuwbal kon rollen en binnen de tijd deze weer op de startplaats kon brengen.

    Er wordt fanatiek gewerkt en binnen korte tijd rolde er al grote ballen over het veld. Balder en Otak hebben elk ook ook een mega-grote bal gemaakt. Otak heeft zijn sneeuwbal aan één van de vinnen geschonken.

    Van alle sneeuwballen zijn uiteindelijk mooie sneeuwpoppen gemaakt. Zo hebben we uiteindelijk we 2 sneeuwpoppen van de doflijnen en een mega grote sneeuwpop van de sneeuwballen van Balder en Otak.

    Uiteindelijk zijn we met z'n alle nog op de foto gegaan met alle sneeuwpoppen en vervolgens zijn we naar de Cornelia terug gewandeld voor een lekker warme kop thee.

    Tijdens het thee drinken doet iedereen zich te goed aan de inhoud van de enorme zak pepernoten welke door de familie Seij was afgegeven. Na de thee moeten de Dolfijnen op zoek naar de schoenen welke ze de voorgaande week hadden ingeleverd. Diegene die geen schoen had ingeleverd moest op zoek naar losse cadeautjes.

    De meeste schoenen worden al snel gevonden maar er zijn ook Dolfijnen die toch wel heel goed moeten zoeken om hun schoen terug te vinden. Met wat hulp van Balder worden ook deze schoenen teruggevonden. Nu iedereen zijn of haar schoen terug heeft en een cadeautje heeft, mogen de cadeautje worden opengemaakt. Alle Dolfijnen zijn getrakteerd op een sleutelhangertje in de vorm van of een kip of een aap met oplichtende oogjes en bijbehorend geluid als je op een knopje drukt en daarnaast een lekker reepje chocolade.

    Daarna is het alweer tijd om de opkomst te sluiten.








    Dolfijnen logboek 8 december 2010    


    Opkomst 27-11-2010
    Vandaag hebben we een opkomst in het teken van Otilius. Otilius de Octopus houd van schoon, veiligheid en verzorgen.

    Na het openen zijn we met de 11 dolfijnen en 3 man leiding meteen naar het hof gegaan. Als eerste hebben we manke voetbal gedaan. Hierbij zijn er 2 teams en per team zijn de dolfijnen per 2 met een been aan elkaar verbonden, eest met een touwtje en later met de das omdat dat wat minder pijnlijk was. Tijdens het voetballen bleek het toch wel moeilijk om goed samen te werken en viel men geregeld over de bal en elkaars benen.

    Vervolgens hebben we met de 2 teams een estafette race gedaan waarbij men nog steeds per tweetal aan elkaar verbonden was.

    Als laatste spel hebben we Buldog gedaan wat altijd een gewild spel is.

    Na 3 potjes zijn we weer terug gewandeld naar de Cornelia waar Sticka reeds lekker warme thee had geregeld met een stukje chocolade. Terwijl we dit met z'n alle lekker nuttigde, vertelde Blader het verhaal van de onderwatergrot van Otilius.

    Na de thee hebben we ons in het kader van Otilius opkomst verdiept in de EHBO. Met z'n alle hebben eens opgesomd wat voor soort ongelukjes je in het dagelijks leven kan krijgen en wat voor verwondingen dit met zich meebrengt. Op een aantal van deze ongelukjes zijn we dieper ingegaan.

    Brandwonden:
    - Wat voor soort brandwonden kan je hebben.
    - Hoe moet je brandwonden behandelen
    (val)Breuken:
    - Wat te doen bij een onderarm breuk (hoe moet je een mitella aanleggen)
    - Wat te doen bij een sleutel of bovenarm breuk ( hoe moet je een brede das aanleggen)

    De tijd ging weer snel en we moesten de opkomst alweer bijna sluiten.

    Voor de sluiting werden nog snel alle meegebrachte schoenen verzameld. Het is te hopen dat de Sint en of zijn pietermannen deze week nog langs kunnen komen om de schoenen te vullen.
    We zullen het volgende week weten.


    Dolfijnen logboek 29 november 2010    


    Opkomst 20-11-2010
    Vandaag stond de opkomst in het teken van Balder. Balder is gek op schatten zoeken en bewaken, maar zit ook vol verhalen.

    Na de opening zijn we met de 17 aanwezige Dolfijnen en 3 man leiding het Hof in gegaan om vlaggenroof te doen. De toppers van elke vin moesten ieder een vlag verstoppen en vervolgens ging de gehele groep op jacht naar de vlaggen van de 2 overige vinnen. Uiteindelijk werd er slechts 1 vlag teruggevonden .

    Na al dat gezoek en ge-ren werd het hoog tijd om op adem te komen en wat te drinken. Gezellig met z'n allen in de kring in het Dolfijnenlokaal op de Cornelia hebben we tijdens het drinken geluisterd naar het verhaal van van Balder in de baai van Baracuda.

    Aangezien het nog zulk lekker weer was, zijn we daarna weer naar buiten gegaan. Daar werden we verrast met met een bezoek van een mooie grote zwaan die langszij kwam van de Cornelia. Mika heeft het voor elkaar gekregen dat de zwaan brood vanuit zijn hand aanpakte. Daarna hebben we Belgisch verstoppertje gedaan in het hof.

    Bij Belgisch verstoppertje gaat één persoon zich verstoppen en moet de rest op zoek. Zodra iemand de verstopte persoon heeft gevonden voegt hij zich bij de verstopte persoon. Zodra er geen zoekers meer zijn overgebleven is het spel over.

    Na een betrekkelijk snelle 1e ronde mocht Jeroen zich vervolgens gaan verstoppen en hij had een perfecte verstopplek gevonden. Het kostte de Dolfijnen wel erg veel tijd en moeite om te ontdekken dat hij simpelweg gewoon achter een boom stond. De leiding was erg onder de indruk van dit simpele maar goede idee.

    Omdat het zoveel tijd had gekost om allemaal verstopt te geraken was de tijd weer sneller gegaan als gewenst. Mika had nog wat brood over van wat hij aan de zwaan had willen geven, dus dit hebben we aan de eendjes, schapen en geitjes uitgedeeld.

    Als laatste hebben we een spelletje "10 tellen in de rimboe" gedaan.

    Hierbij staat diegene die 'm is op een centrale plek. Deze persoon roept: "10 tellen in de rimboe", en telt vervolgens met de ogen dicht tot 10. In die tijd moeten alle deelnemers de persoon die 'm is met 1 hand aantikken en zich vervolgens zo snel mogelijk verstoppen. Wanneer er tot 10 geteld is mag de persoon die 'm is om zich heen gaan kijken en mensen die gezien worden bij naam roepen. Deze zijn dan af. Vervolgens doet diegene die 'm is de ogen weer dicht en roept nu: "9 tellen in de rimboe" en het geheel herhaalt zich weer. Net zo lang tot iedereen is gevonden of dat we bij 1 tel in de rimboe zijn aan gekomen.

    Helaas hebben we in verband met de tijd het spel niet helemaal uit kunnen spelen. We hebben de opkomst buiten afgesloten.


    Dolfijnen logboek 29 november 2010    


    Sinterklaas intocht
    13 november. Vandaag moesten de Dolfijnen al heel vroeg aanwezig zijn op de Cornelia. Gelukkig waren diegene die zich niet afgemeld hadden allemaal goed uitgeslapen en netjes om 09:00u present. Na de opening vertelde Otilius dat we de Sint met de vletten zouden begeleiden vanaf de sluis. Nadat iedereen was voorzien van een zwemvest liepen we met met 12 dolfijnen en 3 man leiding vanaf de Cornelia naar de 2 vletten, welke onder een wakend oog van Chris op ons lagen te wachten achter de brug.

    Tijdens onze tocht richting sluis hadden we even een klein probleem met wat plaatselijke zwerfvuil. Helaas was er een plastic zak in de motor gelopen van 1 van de vletten. Gelukkig kon dit probleem snel verholpen worden en konden we zonder verdere problemen de intocht van Sinterklaas begeleiden. Zodra de Sint en zijn gevolg aan wal waren gegaan zijn we met de dolfijnen ook aan wal gegaan om niets te hoeven missen van de festiviteiten.

    Pieten op éénwielers, pieten op stelten, pieten op een bed, pieten op een tractor en nog wel veel meer zagen we voorbij komen.

    Natuurlijk hebben de Dolfijnen zich te goed gedaan aan het snoepgoed wat werd rondgedeeld, ik heb vernomen dat sommige Dolfijnen wel 5 taai taaitjes op hadden.

    Verder is gebleken dat de Dolfijnen niet erg graag (spontaan) op de foto gaan, want zodra ze maar een camera in het vizier kregen doken ze weg.

    Nadat de Sint op zijn schimmel vertrokken was, zijn we met de hele groep weer naar de Cornelia gelopen.

    Daar hebben we ons lekker bezig gehouden met een aantal spelletjes zoals krantenmep en het fluisterspel.

    Vervolgens was er lekker warme (voor sommige wat aan de te hete kant) chocomel met SLAGROOM en speculaas.

    Tijdens het drinken werden Thomas en Casper nog beloond voor hun fantastische verkoopkunsten van de loten voor "De Grote Clubactie". Casper kreeg de insigne topseller en Thomas kreeg de insigne topverkoper.

    Na het drinken hebben we nog een potje dweilhockey gespeeld en toen was de tijd voorbij en moesten we de opkomst alweer afsluiten.






    Dolfijnen logboek 15 november 2010    


    DWEK zwemfestijn
    6 november. Vandaag hebben we met 17 dolfijnen en 3 man leiding meegedaan aan het DWEK zwemfestijn. Het DWEK zwemfestijn is een regionale activiteit voor Dolfijnen, Welpen, Esta's en Kabouters. En wij waren erbij. Alle dolfijnen waren netjes op tijd op de verzamelplaats voor het Zwembad de Kulk en en iedereen had er erg veel zin in. Volgens de organisatie waren er om en nabij 140 DWEK-kers.

    Na wat (on-)geduldig wachten mochten we ons om 15:00 uur gaan omkleden. Binnengekomen zijn we allemaal welkom geheten en kregen het programma voor vandaag te horen. De baden waren opgedeeld in aparte hoeken en daar hebben in 4 groepen afwisselend verschillende spelletjes gedaan in 2 blokken.

    Tijdens het eerste blok hebben we eerste bevriestikkertje gespeeld. Daarna hebben we het grote verzamelspel gedaan waarbij we als groep zoveel mogelijk items uit het water moesten halen. Vervolgens was het glijden geblazen en moesten we puzzelen bij de draaikolk.

    In het tweede blok mochten we als eerst beginnen met de Spullen race: hierbij moesten we in een lange rij zwemspeeltjes aan elkaar doorgeven op verschillende manieren. Daarna mochten we een wet -tshirt race doen; hierbij moesten we tijdens het glijden van de glijbaan een t-shirt aan trekken en hierna door de draaikolk om vervolgens de het shirt door te geven aan de volgende dolfijn. Vervolgens mochten we deelnemen aan Duikpuzzelen waarbij we losse letterbordjes moesten opduiken om daarna daar vervolgens zoveel mogelijk woorden mee te maken. Als laatste, maar wel als lekkerste mochten we aanschuiven voor een lekker bakje patat en een limonade.

    Na afloop van deze 2 spelblokken was er nog ruimte voor vrijspelen. Hier hebben de dolfijnen hun kans waargenomen om de leiding eens goed na te zitten en en te plagen.

    De tijd ging hard en al snel moesten we een eind aanmaken aan het spetterfestijn.

    Snel heeft iedereen zich omgekleed en daarna hebben we ons weer bij de wachtende ouders gemeld.


    Dolfijnen logboek 15 november 2010    


    Installatieopkomst
    2-10-2010 - Het was vandaag weer een enorm feest, want er werden vier nieuwe kinderen, twee nieuwe toppers en twee nieuwe tippers geïnstalleerd! Voor alle kinderen was het best even spannend of de opdracht wel zou lukken, maar uiteindelijk was iedereen zeer tevreden!

    Nieuwe dolfijnen van harte welkom bij deze groep! We hopen dat we er een mooie tijd van kunnen maken en dat we veel plezier zullen beleven!


    Dolfijnen logboek 4 oktober 2010    


    DWEK-disco
    24-9-2010 - We kregen een uitnodiging om met z’n allen mee te gaan naar Hawaï, want er waren nog een aantal plaatsen vrij. We verzamelden in thema aan de Hoflaan en zijn met drie auto’s naar het vliegveld gereden( KD- groep Maassluis). Hier moesten we om 19.30 inchecken voor onze vlucht. Iedereen kreeg een instapkaart waar ze iets te drinken en te eten op konden krijgen.

    De vlucht verliep voorspoedig en zonder enige vertraging of turbulentie. Er werd goede muziek gedraaid tijdens de vlucht. De polonaise en het limbo-dansen in het vliegtuig waren een zeer bijzondere ervaring. Jammer genoeg landde het vliegtuig alweer om 21.30u weer in Maassluis en werden we opgewacht door auto’s om ons weer thuis te brengen.

    Het was een bijzondere geweldige vlucht! Iedereen heeft enorm genoten!



    Dolfijnen logboek 4 oktober 2010    


    Maasdeltasensation
    18-9-2010 - Dit jaar bestaat Scouting Nederland 100 jaar. Door de regio Maasdelta werd er een groot evenement georganiseerd aan de Krabbenplas in Vlaardingen voor alle speltakken van scouting uit onze regio.

    Om 9.00 uur verzamelden we op de fiets bij de Cornelia en zijn in een grote groep naar de Krabbenplas gefietst. Daar aangekomen hebben de kinderen de hele dag postenspellen gedaan tegen andere groepen. De postenspellen bestonden uit kokosnotenrace, luchtkussens, twister, suikerspinnen eten, jeu de boules met sinaasappels en nog vele andere spellen.

    Daarnaast hebben we met in totaal ongeveer 600 dolfijnen, welpen, Esta’s en Kabouters de cijfers 10:10 gevormd. Dit is op tv gekomen en in de kranten. Deze actie werd gehouden in verband met de klimaatactie. Om 16.00 uur was het evenement afgelopen en zijn we weer terug gefietst naar de Cornelia.

    Het was een hele gezellige dag en ook nog met veel mooi weer! Met z’n allen hebben we het enorm naar ons zin gehad!






    Dolfijnen logboek 4 oktober 2010    


    RWZ
    11-9-2010 - Voor de tweede keer was er voor de dolfijnen uit de regio de mogelijkheid om mee te doen aan het onderdeel zeebonkenrace. Dit is een onderdeel van de regionale zeil- en wrikwedstrijden, waarbij dolfijnen van verschillende scoutinggroepen proberen zo snel mogelijk te kanoën. Alle dolfijnen waren aanwezig en gingen goed van start. Ondanks de krachtige wind slaagden 6 dolfijnen (2 kano's) erin om bij de beste zes in de finale te komen.

    Jammer genoeg wakkerde de wind net wat meer aan en lukte het onze dolfijnen niet om op koers te blijven. We zijn erg tevreden met de 5e en 6e plaats die we gehaald hebben! Voor volgend jaar zullen we beter oefenen, hopen dat we minder last van de wind hebben en dat we winnen!




    Dolfijnen logboek 4 oktober 2010    


    Juli 2010 Zomerkamp
    Welkom aan boord van Circus Plankenkoorts!
    Ik zal eerst maar even vertellen wat Circus Plankenkoorts is.
    Ons Circus bestaat 7 juli 2010 precies 25 jaar. Door de jaren heen hebben we veel geoefend, maar nog nooit een optreden aangedurfd. Om ons 25-jarig bestaan te vieren werken we nu hard om ons faalangst te overwinnen en geven we 7 juli een optreden. We kunnen niet meer terug, want de gasten zijn al uitgenodigd.

    Het is vrijdag 2 juli 2010, 5 dagen voor "de dag", om 20.00u stappen onze circusartiestjes aan boord van de Cornelia. We zijn klaar om te vertrekken, maar door de extreme hitte kunnen de bruggen niet open. Morgenochtend vroeg mogen we pas vertrekken.

    Nadat we alle ouders hebben uitgezwaaid stelde de directeur de circusleden voor.

    Mika = de directeur
    Pirel = dierentemmer
    Sticka = acrobaat
    Pollepan = clown

    Elke vin werd aan 1 van deze circusleden toegewezen.
    Iedereen had een bedje gevonden en opgemaakt. Onder het genot van een ijsje en wat drinken werden de kampregels uitgelegd. Daarna was het tijd voor een actief spel in het hof, namelijk paaltjesvoetbal. Al snel ging het over in de leiding tegen de circusartiestjes (beter bekend als dolfijnen) De circusartiestjes waren, met enkele sterspelers, duidelijk een stuk sterker dan de leiding. Al water rondgooiend werd het spel beëindigd.

    Nog even wat drinken en een snoepje en dan hup naar bed. Natuurlijk eerst nog tandenpoetsen, verhaaltje voorlezen en nog even keten (nou ja even?!).

    Zaterdag
    Vlaardingen werd al vroeg in de morgen opgeschrikt door het starten van de motor van de Cornelia, evenals onze jonge circusartiestjes in spé. Ze wilden gelijk al naar buiten om te kijken naar welke nieuwe showlocatie we zouden gaan. Jammer genoeg vonden de ervaren circusartiesten dat ze best nog wel even konden blijven liggen. Sommige circusartiesten hadden een heel uitzwaai- comité; bij elkaar georganiseerd, ondanks de vroegte. En zo konden ze toch het dek op om het uitzwaai- comit' te bedanken.

    Na het ontbijt en het corvee gingen onze jonge circusartiestjes in spé aan de slag om een outfit te creëren. Hier waren ze bijna de hele reis mee zoet. Zo hadden we gelukkig nog even tijd om, samen met de toppers, een circuslied te maken en in te studeren met alle artiesten. Bij deze de waarschuwing: Neem gehoorbescherming mee!

    Toen de Cornelia eenmaal aangemeerd lag konden de artiestjes niet wachten om zich op te frissen na al dat harde werk. Hierbij probeerden zij direct wilde 'opgeblazen' dieren te temmen. Na dit 'moeilijke' vak toch redelijk onder de knie te hebben gekregen was het tijd voor de lunch. Dit jaar heerlijk buiten!

    Nu had de circusdirecteur de artiesten, evenals de showlocatie geregeld en dus was het tijd voor de circustent. Met z'n allen hebben we ervoor kunnen zorgen dat er een pracht van een tent stond.

    Na het diner en het corvee bedachten de artiesten al wat circusacts. Hier gingen ze de komende week nog wat verder aan werken om er voor te zorgen dat het optreden spectaculair zou zijn. En eindelijk konden de artiesten na een vermoeiende nacht en dag heerlijk tijdens een verhaaltje in een rustige (nou ja, behoorlijk onrustige) slaap glijden.

    Zondag
    Nadat de artiestjes een gat in de dag hadden geslapen, namen ze hun ochtendhumeurtjes mee naar het ontbij.

    Het was zondag gelukkig een prachtige, zonnige dag! Zo konden we na de kanotheorie de opgedane kennis in praktijk brengen. Voor velen was dit nog erg lastig. Het doel was belangrijker dan de middelen die nodig waren om dat te bereiken. Als groep bij elkaar blijven en luisteren bleek nog een groot probleem. Verder was het dolle pret tijdens het zwemmen bij het strand van de overburen. De artiestjes hadden het vooral gemunt op de ervaren artiesten en de directeur! Op het strandje hebben we nog even lekker uit het vuistje gelunchd. Erna een wedstrijdje touwtrekken met de kano's gedaan, waar de artiestjes zich van hun fanatiekste kant lieten zien. Helaas waaide het bij het strandje van de overburen erg hard, dus we zijn vrij snel, tegen de stroom in, terug naar de Cornelia gekanood.

    Daar aangekomen hebben we lekker gezwommen en geslingerd.

    Tot aan het avondeten hebben we nog geoefend voor ons optreden en erna ook nog eventjes. Met nog 2 leuke spellen en zingen bij het kampvuur hebben we de avond afgesloten met een verhaaltje voor het slapen. Of toch niet?! BRANDALARM!!! Alle artiestjes hebben hun best gedaan om deze oefening zo goed mogelijk te doen verlopen. Op wat slippers en een reddingsvest na was het toch best aardig gelukt. Daarna konden we eindelijk slapen.

    Maandag
    Fris maar toch nog wel een beetje geschrokken van het brandalarm, kwamen de kleine artiestjes hun bedjes uit. Na het ontbijt en het corvee was het een mooie dag om eens een heel eind te gaan kanoën. We zijn helemaal naar Brielle gevaren en hebben daar voor de kathedraal lekker in het zonnetje onze lunch opgepeuzeld. Maar toen kwam de leuke vraag: zijn jullie wel artiesten met uithoudingsvermogen en ook nog zonder hoogtevrees? We hebben het getest en zijn helemaal naar boven geklommen, naar de top van de Kathedraal. Dit waren 320 treden. Na de heftige klim konden we wel mooi uitkijken over Brielle.

    Beneden aangekomen hebben we in de winkelstraat levend stratego gespeeld. Erg leuk, maar we moesten wel goed uitkijken dat we geen mensen omver zouden lopen.

    Na een drankje was het weer de hoogste tijd om in de kano's te stappen en terug te varen richting de circustent. Dit was geen gemakkelijke klus, want de stroming stond net de verkeerde kant op. Gelukkig was de Roobol in de buurt en kon er tijdens het terugvaren toch een beetje worden uitgerust.

    Bij terugkomst namen de artiesten een heerlijke verfrissende duik.

    Na het avondeten kwam er een ervaren jongleur om de artiestjes het jongleren bij te brengen. Na veel oefenen met doekjes, balletjes, stokjes en ringen was het de hoogste tijd om nog een poging te doen het avondverhaaltje helemaal af te luisteren. Maar helaas waren er geen artiesten meer wakker na het lezen van de tweede pagina. Slaap lekker dan maar.

    Dinsdag
    's Morgens vroeg uit de veren, want het was een belangrijke dag. Vandaag konden alle artiesten hun kano-insigne behalen. Dit was niet zo gemakkelijk, omdat dit onderdeel uit een theorie- en een praktijkgedeelte bestond.

    Bij de theorie kreeg iedereen 10 vragen en daar mochten ze maar 4 fouten bij maken. Met een strenge controleur op de achtergrond die uitgebreid een koffiekransje met de andere leiding aan het vieren was, had iedereen rustig de tijd om de vragen te beantwoorden. En jawel, gelukkig had iedereen de toets gehaald.

    Nu mochten we door voor de praktijk. Dit was ook niet erg gemakkelijk, want in plaats van recht vooruit kanoën naar Brielle, bestond deze toets uit kanoën om een vlet heen, achteruit kanoën en weer terug naar de Cornelia. Daarbij was hier natuurlijk wel echt goede communicatie vereist. Opgeven was niet meer mogelijk. Gelukkig had iedereen deze zware test doorstaan! En dat betekent (natuurlijk!!) dat alle dolfijnen hun kano-insigne hadden behaald!!

    Om deze zege te kunnen vieren mochten ze 's avonds naar de halve finale van Nederland-Uruguay kijken. Dit was natuurlijk ''n groot feest. Als we zouden winnen mochten we nog even zwemmen, maar als we zouden verliezen dan werden alle artiesten in het water gegooid. Oeeeee als we maar winnen, klonk het de rest van de avond. En jawel we hebben gewonnen en natuurlijk gezwommen! Tijdens de wedstrijd hadden we nog lekker pizza gegeten en aan het einde een oerhollands balletje gehakt en tomaat. Heerlijk! Vanavond maar geen verhaaltje voorgelezen, want iedereen was zo moe!

    Woensdag
    De grote dag is dan eindelijk aangebroken, het circus bestaat vandaag 25 jaar. De artiesten werden dan ook al vroeg gewekt, al vinden de meesten het niet zo fijn om met een vuvuzela gewekt te worden na een laat avondje voetbal kijken. Maar ook hier geldt 's avonds een artiest, 's ochtends een artiest!

    De circusdirecteur had extra artiesten laten komen om de puntjes vandaag helemaal op de i te kunnen zetten. Dit was een goed idee, omdat de optredens er steeds beter uit gingen zien. Na het middageten was het tijd voor verkoeling. Heerlijk klimmen, slingeren en naar de overkant zwemmen met de artiesten die daar nog fut voor hadden.

    Ondertussen was Pollepan zich helemaal aan het uitleven op een verjaardagstaart, dat mag op zo'n dag natuurlijk niet ontbreken.

    Met etenstijd was het de hoogste tijd om de tafels te gaan dekken, alleen had de directeur heel andere plannen. Nadat iedereen handen gewassen had en aan tafel gebikt had stond er tot ieders verbazing geen eten in de keuken! Toen stond de directeur op en riep: 'VOLGEN'. Terwijl hij naar buiten rende, keken alle artiesten elkaar vreemd aan. "Je mag toch helemaal niet rennen aan boord? De directeur moet een rondje kruipen!" Maar nadat iedereen hem naar buiten volgde, bleek er buiten patat op tafel te liggen! Lekkere klodders mayo, ketchup en curry lagen erbij! Heerlijk, eindelijk geen mes en vork om mee te eten, maar lekker met je vingers!! Maar Pollepan zou Pollepan niet zijn als ze weer iets lekker erbij verzonnen had. Kippenpoten om je vingers bij af te likken, mmm.

    Na het eten begonnen de artiestjes wel een beetje zenuwachtig te worden. Zou er wel publiek komen? En wie dan? Gelukkig waren er ervaren artiesten die konden schminken om het geheel er nog leuker uit te kunnen laten zien.

    Om 19.30 uur moesten de artiesten naar binnen, omdat het publiek in aantocht was en om 20.00 uur kon de show dan echt beginnen.

    Met acrobaten, clowns, dierentemmers, jongleurs, goochelaars, Chinese bordjes, stokjes overgooien, vendelzwaaiers, eenwielers en brandende fakkels werd het echt een optreden om nooit te vergeten.

    Iedereen was supertrots om aan alle ouders te laten zien hoe geweldig zij bij dit circus pasten. De kunstjes die ze vertoonden waren boven verwachting. Zelfs de directeur had hier nooit van durven dromen dat een optreden na 25 jaar zo goed zou slagen. De artiesten deden alsof ze nooit anders hadden gedaan en dit de normaalste zaak van de wereld was.

    Na heerlijk gezwommen en opgeruimd te hebben, was er een kampvuur met marshmallows en popcorn. Heerlijk kampliedjes gezongen met de ouders. Na de ouders uitgezwaaid te hebben, werd eindelijk het verhaal uitgelezen, maar ook nu bleek dat niemand meer in staat was om dit na te vertellen.

    Donderdag
    Naar huis. In alle vroegte ging het schip al varen en halverwege de tocht werd iedereen wakker. Na een heerlijk ontbijt met wentelteefjes en alle tasjes ingepakt te hebben, konden we aan het dek de haven van Vlaardingen zien. Hier stonden alle ouders klaar om hun artiesten weer op te vangen. Moe maar voldaan zongen ze nog een keer het kamplied, kregen ze een kampherinnering en natuurlijk het kano-insigne!

    Het was een geweldig kamp!







    Dolfijnen logboek 25 augustus 2010    


    Het Koninginnekamp
    Donderdag 29 april werd iedereen om 20.00u verwacht aan de rand van het Brielse meer. Hoewel alle kinderen op tijd aanwezig waren, was de leiding nog nergens te bekennen. Zij waren dit keer te laat en wel 5 hele minuten!!! "Precies op tijd!", aldus de leiding. De kinderen konden gelijk afscheid nemen van hun ouders en werden met behulp van de Roobol en de Dolhain meegenomen naar de Cornelia die aan het Schoolmeesterseiland midden in het Brielse Meer lag. Na de kampregels, speciale Koninginnekamp vinindeling (rood, wit, blauw en oranje) en de Koninklijke bedden opgemaakt te hebben was het eindelijk tijd voor de nieuwste mode trends voor de themakleding van het Koninginnekamp. De mooiste en opvallendste creaties werden hier in een mum van tijd ontworpen. En jawel, trots waren we op onze eigen kledinglijn. Afijn, we zagen het al aankomen, het werd geen vroegertje die avond. Om 23.45u ging het licht pas uit, de stemmetjes natuurlijk nog niet.

    Vrijdagmorgen 7.15u werd de leiding versuft wakker van wat "zacht" en "lief" fluisterende kinderstemmetjes. Ja ja, we zijn op kamp en dus halen we alles eruit wat erin zit. Heerlijk ontbeten en met een lunchpakkket op zak gingen de kinderen naar Brielle. Iedereen kreeg een kaartje om met de telefoonnummers van de leiding en de leiding liep in de nieuwste modetrend van deze zomer: KNAL Oranje (of was het nou koningshuisgezind). Ach, het maakt ook niet uit. In Brielle kregen de kinderen een pennenset ter waarde van 2 euro en die mochten ze op de rommelmarkt gaan ruilen. Tsja, op een rommelmarkt daar haal je natuurlijk de leukste dingen vandaan. Zo ook de kinderen. Het ene groepje had twee knuffels op de kop getikt en het andere groepje een Furbie, een furbiewattes? "Een Furbie, zo'n uil die allerlei dingen kon doen, ogen dicht praten, boertjes laten, dansen, enz." Maar ja, op een rommelmarkt kun je alles verwachten, zo ook dat de Furbie niet meer werkt (in dit geval omdat er geen batterijen in zitten).

    Jochem kreeg het zelfs voor elkaar dat Sam hem 2 euro gaf, zodat hij een grote race-auto kon kopen en dan het allerbelangrijkste: Hiermee hebben ze het AD gehaald! Ja ja, in de krant! Hoe bedoel je beroemd? Waar we ook komen, we halen altijd wel de krant! Verder zijn de kinderen nog van een tokkelbaan geweest en hebben ze nog heerlijk gesprongen op een gigantisch springkussen. En zo konden ze allemaal na een geslaagde Koninklijke viering weer terug naar het schip. Nou ja, allemaal - op vier kinderen na dan. Nadat Mika en Sticka heel het centrum van Brielle nog een keer doorzocht hadden, bleek dat een andere scoutinggroep de 4 verloren Geusjes al terug had gebracht naar de Cornelia. Dit terwijl ze alle 4 een kaartje om de nek hadden met de telefoonnummers van de leiding. De betreffende Geusjes werd natuurlijk bij hereniging bij de groep uitgelegd dat dit niet de bedoeling was en dat de kaartjes om hun nek er niet voor de show hangen. Natuurlijk begrepen ze dit en beloofden ze dat dit niet meer zou gebeuren. Maar goed, uiteindelijk waren ze toch allemaal weer terecht en konden ze heerlijk nog even genieten van een zeer, maar dan ook zeer verfrissende duik in het Brielse Meer. Dat dit een verkwikkende werking op de kinderen heeft, was dan ook meteen duidelijk. Het bleek namelijk dat niet iedereen gediend was van een heerlijke Koninginnemaaltijd. Nou zeg ik u, dat de Koningin niet bepaald een slechte smaak heeft, maar de kinderen schenen hier toch anders over te denken.

    De Koninginnesoep was dan op zich lekker, maar liever zonder de stukjes kip. En het hoofdgerecht kon er wel mee door, bal van de koningin, gebakken aardappeltjes en bloemkool. Tsja, waarom de koningin zo gezond eet was de kinderen ook een raadsel. Maar waar de kinderen echt niet tegenop konden, en eerlijk waar dat is niet gelogen, dat is de oranjevla met slagroom. De leiding zelf werd hier geloof ik wat misselijk van, maar de kinderen konden er geen genoeg van krijgen. Ach en dan is het corveeën geblazen. En na zo'n maaltijd heb je een behoorlijke corvee. De dolfijnen laten zich zeker niet uit het veld slaan. Ze hebben echt alles, maar dan ook alles tot in de puntjes schoongemaakt, zelfs het plafond van de wc! 's Avonds hebben we nog heerlijk liedjes gezongen bij het kampvuur. De liedbundels zijn binnenste buiten gekeerd en elk lied is zelfs van achter naar voren nog een keer gezongen. De stembanden werden flink gebruikt (niet dat ze opraakten). Zo werd het ook deze dag niet heel vroeg dat ze naar bed konden, maar ja wat wilden we, heel het schip was van binnen naar buiten gereinigd. Het werd 23.00u. En gelukkig waren de kinderen dan ook direct stil.

    Zaterdagmorgen 8.00u de wekker van de leiding gaat. Zzz.. zzz... zzz... En jawel hoor, de leiding was eerder wakker dan de kinderen. De leiding nam weer de ultieme kans waar om de kinderen lekker wakker te laten worden met ochtendgymnastiek. Nou ja wakker worden. Een enkeling werd wakker, de rest sliep nog door. Afijn, na een paar wedstrijdjes wie het snelst kan rennen in de regen, waren ze toch echt allemaal wakker. Het ochtendprogramma stond in het teken van kanoën. Van alle vingroepjes werd verwacht dat ze een rondje om het eiland konden kanoën en dat ze ballonnen aan de andere kano's leeg konden prikken. Dit was een ultieme proef om te kijken of de kinderen konden samenwerken. Dit bleek uiteindelijk niet helemaal soepel te verlopen, doordat de wind en de stroming van het meer erg tegenwerkten. Gelukkig hebben ze allemaal de eindstreep gehaald. 's Middags mochten ze allemaal met hun zakmes het uiteinde van een tak schoonmaken, zodat we daar uiteindelijk brooddeeg omheen konden wikkelen en dit boven het kampvuur konden bakken. Paul was hierbij iets te rigoreus en sneed per ongeluk in zijn duim. Hierdoor moest hij even langs het ziekenhuis. Het bleek gelukkig een oppervlakkig wondje en met wat pleisters en een verbandje wilde hij direct weer terug naar het kamp.

    Daar hebben we heerlijk broodjes gebakken en later nog appels en bananen in het kampvuur gepoft. Echt heerlijk smullen was dat. Later in de middag hebben de kinderen Oudhollandse spelletjes gedaan, zoals grasdarten, sjoelen, spijkerpoepen, gatenkaas, blik gooien, kruiwagen lopen, ring werpen en natuurlijk beschuit fluiten! Na deze inspanningen hebben alle kinderen nog een keer een zeer, zeer verfrissende duik genomen. De volgende Koninklijke maaltijd viel bij meerdere kinderen in goede aarde. De farfalle (vlinderpasta) was zeer geslaagd evenals natuurlijk het oranje toetje met slagroom. 's Avonds was er nog extra leiding ingevaren en hebben we een schitterend dierengeluidenspel gespeeld. Ja, en dat met een krolse kat, een homofiele uil, een echt hinnikend paard (waar die stembanden zijn gebleven weet niemand meer), een echt oer-Hollandse koe, natuurlijk een eend, een piepende hond, een schaap en een wel heel vreemde ezel (misschien ook omdat het een ezel is). Afijn u kunt zich bedenken dat het maar goed was dat we op een eiland zaten. Het was anders toch wel erg opgevallen dat de Geuzen niet echt helemaal sporen. En ja deze avond hebben we een record bereikt. Om 22.00u lagen alle kinderen in bed en een kwartier later was het muisstil. Wat een rust!

    Tsja en dan is het alweer zondag, de laatste dag van het kamp. Het gevoel wat iedereen had, werd door het weer nagebootst. Alleen maar regen. Na even buiten levend stratego te hebben gespeeld, waarbij iedereen het koud had en nat werd, is besloten om lekker binnen dweilhockey te spelen. Ik heb nooit geweten dat hierbij het reactievermogen werd getest. Of beter gezegd dat het reactievermogen na 3 dagen kamp toch echt ernstig verminderd is. Hoe lang het soms duurde voor iemand bedacht dat hij aan de beurt was, had de rest hem al gillend aangemoedigd om te gaan. Het levert komische taferelen op kan ik u zeggen. En ja dan eindelijk een Koninklijke maaltijd waar alle kinderen over te spreken waren. De pannenkoeken. Met een beetje suiker of was het nou heel veel? Of stroop met pannenkoek? Ach u raadt het al, het smaakte ze allemaal! Het kamp werd mooi afgesloten met een creatieve uitspatting op een tegeltje. Iedereen heeft hierdoor een mooi kamp aandenken. En natuurlijk heeft de kookstaf ook een duit in de afronding gedaan. Iedereen kreeg een muffin en een gouden plak, want iedereen heeft zijn bordje iedere keer weer leeggegeten! Dolfijnen helemaal top! Sam was toen zo attent dat hij de kookstaf ook bedankte voor de kwaliteit van het eten dat ook zij een gouden plak ontvingen.

    Uiteindelijk voeren we met alle kamplieden op het voordek de thuishaven binnen. Een aantal ouders waren ons al aan het opwachten. Na de overwinning van de rode vin te hebben bevestigd, vertrokken alle kinderen met hun ouders moe maar zeer voldaan naar huis. Ik, als kookstaf moet bekennen dat ik ondanks de vele kritische argumenten over mijn kookkunsten het toch een zeer, maar dan ook zeer geslaagd kamp vond. Ondanks de regen hadden we ook zonnige uren. En zo hadden we ondanks de tegenslagen ook vele mooie momenten ervaren.

    HET WAS TOP!!!!

    Rest mij nog een vraag: mag ik het volgende kamp weer mee?
    Groetjes, uitgebluste Pollepan.






















    Dolfijnen logboek 16 mei 2010    


    Duinenmars 2010
    11 april - Met goede schoenen aan en een mooie dag in het vooruitzicht, vertrokken we met vier auto's naar Kijkduin. Daar aangekomen was het wel even wachten op elkaar, dit omdat het nogal druk was en er ver gelopen moest worden voor een parkeerplaats.

    Om 11.45 uur konden we dan eindelijk van start gaan. Door de duinen en met een tegenwind was het voor sommigen al snel niet zo leuk meer. Maar ja, 10 km gaan niet vanzelf en als je een medaille wilt, moet je er toch wel wat voor doen.

    Halverwege was er gelukkig een rustmomentje om even bij te komen. Dan is ineens niemand meer moe en kan iedereen zonder moeite klimmend een duin op! Het laatste stuk ging een stuk makkelijker met een windje in je rug. Er waren dan wel veel heuvels, maar als de dolfijnen de eindstreep ruiken, gaan ze steeds sneller. Om 14.30 uur kwamen we weer aan bij de finish.

    Moe en in afwachting van de medaille gingen we weer de auto’s in op weg terug naar de Cornelia. Daar kreeg iedereen zijn wel verdiende speldje.

    Het was een mooie dag en volgend jaar gaan we hem nog eens over doen!









    Dolfijnen logboek 14 april 2010    


    Vossenjacht 13-3-2010
    13 maart. De regio Maasdelta had een vossenjacht georganiseerd voor alle Dolfijnen, Welpen, Esta's en Kabouters. Het was een leuk opgezet programma waarbij eerst de vossen moesten worden uitgepuzzeld door middel van het oplossen van rebussen.

    Daarna was het de bedoeling de vossen in het centrum van Vlaardingen te gaan zoeken. De tijd ging zo snel, voordat we er erg in hadden was het al weer afgelopen.
    Wij willen de organisatie bedanken voor hun goede inzet.







    Dolfijnen logboek 19 maart 2010    


    Collecte voor Jantje Beton
    Eens per jaar doen we er weer aan mee, de Jantje beton- collecte. Ook dit jaar wisten we met een groot aantal fanatieke Dolfijnen een groot deel van de wijk langs te gaan. Zeker niet zonder succes.! Jullie hebben weer een heleboel geld op weten te halen voor onze groep, goed gedaan hoor!

    Na bijna drie uur in de kou lopen en beleefd vragen of de mensen nog iets over hebben voor Jantje Beton, was het heerlijk om aan te kunnen vallen op de, door het bestuur gebakken pannenkoeken. Heerlijk met stroop en suiker en een beker limonade kwamen we weer helemaal bij.

    Na het eten zijn we nog even gaan kijken op de Watervlo, die tijdelijk in de haven lag. De Watervlo is een schip dat is ingericht met ''n doel, het bieden van een waterbelevenis aan hun bezoekers. We werden ontvangen door Neptunus, maakten een ritje met een duikboot en werden zelf èchte onderzoekers! Het was een heel leerzaam einde van een leuke opkomst.




    Dolfijnen logboek 7 maart 2010    


    Winterweekend
    De Dolfijnen ontvangen een brief van El Cappuccino (de maffiabaas) met de vraag of zij de zak goud voor hem weg willen brengen naar de broekpolder. Als dit niet het geval zou zijn, zou het grote consequenties hebben voor de Cornelia. Hij had er geen tijd voor, omdat hij hard bezig was met zijn voorbereiding voor een bankroof.

    We besluiten hem te helpen en gaan in de sneeuw op weg naar de Broekpolder. Onderweg hebben we nog een leuk spel gedaan, zoals glijden van een sneeuwhelling en stond de kookstaf klaar met heerlijk warme worstjes. We waren bij deze temperatuur erg toe aan een warme versnapering.

    Maar waar moesten we het goud nou neerleggen? De aanwijzing was: ’leg het bij de 5e boom’, maar in de Broekpolder staan alleen maar bomen. Met koude,natte voeten kwamen we vermoeid weer terug op de Cornelia. Iedereen was zooo moe, dat we maar besloten om even lekker op bed te gaan liggen en Angela een leuk boek ging voorlezen. Wakker gemaakt worden is nooit leuk, maar als het warme chocolademelk is met een heerlijk koekje, dan is het al een stuk leuker om je bed uit te komen.

    We ontvingen weer een brief.
    Het is jullie niet gelukt, maar jullie krijgen nog een kans. Zorg ervoor dat om 22.00 uur veel geld onder aan de eerste brug in het Hof ligt, maar kom niet te laat. We besluiten om alvast te gaan oefenen met het smokkelen van munten, zodat we dit vanavond heel snel kunnen doen. En dan is er een lekkere maaltijd van de kookstaf, spaghetti met saus en een heerlijk toetje.

    Na het corvee, hebben de dolfijnen met grote Paul een flink sneeuwballengevecht gehouden op en naast de Cornelia. De sneeuwballen belandde zelfs in de keuken. Zo wisten we zeker dat als vanavond El Cappuccino de loopbrug bedoelde, wij de Cornelia konden beschermen. 's Avonds was het lokaal ineens veranderd in een casino. Iedereen kreeg een startbedrag en moest er zo veel mogelijk geld van proberen te maken. We wisten niet dat jullie zo goed met geld om konden gaan.

    Van 60 euro hadden sommige meer dan 1220 euro weten te maken, goed hoor. Precies 21.55u komen we erachter dat de tijd begint te dringen en Mika neemt al het geld en rent zo hard als hij kan naar de brug, waar hij een man met een bivakmuts al aan ziet komen. Zo snel rennen om weg te komen heeft hij nog nooit gedaan. En toen was het de hoogste tijd om je bed in te gaan, slapen.

    Zondagochtend na het eten zijn we nog even naar buiten geweest voor een groot verstopspel en was het winterweekend van 2010 al weer afgelopen. El Cappuccino had nog laten weten, erg tevreden te zijn over het resultaat.

    Wist u dat:
    - Binnen een half uur wandelen iedere dolfijn een natte kont had van het glijden in de sneeuw.
    - De dolfijnen precies wisten waar de broodjes met worst vorig jaar en dus ook dit jaar stonden.
    - Sommige dolfijnen twee broodjes met worst niet voldoende vonden.
    - Er 4 dolfijnen bij de broodjes dachten dat ze met z’n allen in een peugot 106 terug naar de Cornelia werden gebracht. (we waren met maar liefst 13 kinderen en 6 volwassenen, en niet te vergeten een hond).
    - Sommige dolfijnen de kookstaf durfden te beledigen door niet hun bord leeg te eten en te vertellen dat hun moeder altijd beter kookt.
    - Ze toch hun bord leeg gingen eten voor een overheerlijke vlaflip met slagroom.
    - De kookstaf hierdoor erg verdrietig werd.
    - Gelukkig at Pirel samen met Mika en grote Paul de overgebleven spaghetti ’s nachts helemaal op.
    - De dolfijnen niet weten wat slapen betekent, maar wel de Donald Duckies weten te vinden.
    - Mika hierdoor geen oog heeft dichtgedaan.
    - De hulpdiensten in Vlaardingen om half 5 ’s morgens vergeten waren hun sirene uit te laten. En zelfs grote Paul van zijn bed veerde.
    - De dolfijnen met z’n allen het erg moeilijk vonden om ter alle tijden te luisteren naar de leiding, dat de leiding dacht dat ze vergeten waren hun oorkleppen af te doen.
    - Sommige dolfijnen niet weten hoe je een boterham met mes en vork behoort te eten op de Cornelia.
    - De dolfijnen dit jaar zowaar wisten wat corvee inhield en dit dan echt met goede inzet prachtig deden.
    - De dolfijnen pas op zondagmorgen doorhadden dat El Cappucino (uitgesproken als ei kapukkino) de naam was van de maffiabaas.
    - De dolfijnen het erg naar hun zin hebben gehad dit weekend en dat er heel veel, maar dan ook heel veel gelachen is.







    Dolfijnen logboek 1 februari 2010    


    Dolfijnen varen met Snterklaas mee
    14 november- Vandaag waren alle dolfijnen wat zenuwachtig. De Dolfijnen gingen met de Lelievletten meevaren om Sinterklaas in te halen. De opkomst was al 's ochtends om 9.00 uur en het weer. Het regende pijpenstelen. Spontaan zongen de dolfijnen dan ook "zou die goede Sint wel komen"?

    Nadat iedereen zijn zwemvesten aanhad werd er nog even onder een luifel geschuild. Daar de buienradar geen betere weersomstandigheden voorspelde werd het inschepen op de drie Lelievletten gestart. De masten van de vletten waren voor deze gelegenheid speciaal met Sinterklaasvlaggetjes versierd.

    Al gauw was de stoomfluit van de grote Sinterklaasboot duidelijk te horen. De Dolfijnen voegden zich in de lijn met schepen. Sinterklaas en Zwarte Piet zwaaide enthousiast naar de Dolfijnen. Zou Sinterklaas nog Dolfijnen van vorig jaar herkennen?

    Nadat Sinterklaas aan wal was gegaan gingen de Dolfijnen naar de Cornelia. Daar konden ze weer wat opwarmen. Ik heb vernomen dat er enkele Dolfijnen een beetje misselijk waren na deze opkomst. Dat was geen zeeziekte. Maar dat komt door de vele taai taaipoppetjes die zij de Zwarte Pieten wisten te ontfutselen.







    Dolfijnen logboek 8 november 2009    


    Filmavond
    Zaterdag 7-november. Met knorrende maagjes komen de Dolfijnen de bioscoop aan de Hoflaan 120 binnen. Even lijkt het erop, dat er alleen maar appelmoes te eten zou zijn. Gelukkig was dit niet zo en was er vers gebakken patat met een frikandel of hamburger.

    Na een leuke film uitgekozen te hebben, kon de film gestart gaan worden. Maar wat is een film kijken als er geen popcorn bij is? Ook daar was voor gezorgd door de leiding. Na een leuke film en met volle buikjes was de avond al snel weer voorbij.


    Dolfijnen logboek 8 november 2009    

    "Verdwijningen" in 't Hof opgelost
    31 oktober. Heksen, skeletten, vampieren en spoken doolden over de Hoflaan naar 't Hof en het Oranjepark in de Halloweennacht. Op de Cornelia, het wachtschip kwamen zij bijeen om het mysterie van de hofmoorden op te lossen.

    In de Halloweennacht van 1709 verdwenen op het verloren uur in de duistere koude nacht vier jonge vrouwen. Er was die nacht maar &#één getuige. Sprak hij de waarheid? Volgens bijgeloof gaat het verloren uur 300 jaar later weer verder.

    De Dolfijnen zijn zaterdag 31 oktober het verloren uur ingegaan om de moorden op te lossen. Zij waren in deze Halloweennacht niet herkenbaar als waterscout. Dit was noodzakelijk om zich te verbergen voor het wezen.

    In 't Hof en het Oranjepark waarden heksen, spoken en andere monsterlijke figuren rond die informatie over de moorden hadden. Uiteraard wisten De Dolfijnen het mysterie van de hofmoorden op te lossen; de monsterlijke helhond bleek het wezen die de vrouwen had verslonden.










    Dolfijnen logboek 8 november 2009    


    Vriendjes en vriendinnetjes piratenfeest
    Alle Dolfijnen hebben goed hun werk gedaan en hebben in totaal 15 vriendjes meegenomen. Het was dan ook voor de leiding een hele verrassing dat er ineens 28 kinderen waren. Maar we hadden er wel een beetje op gehoopt, dus hebben we het programma omgebouwd tot het piraten thema. Na het openen gingen wij met zijn allen eerst eens een poging doen om de Cornelia een beetje te laten schommelen. Dit deden we door heel snel van de ene kant naar de andere te rennen. En het lukte!

    Toen zijn we lekker naar buiten gegaan om daar piratenverstoppertje te gaan spelen. Het was een piraat verstopt en als je wist waar hij zat, dan moest je er stilletje bij gaan zitten. Maar als er 25 kinderen bijzitten, dan hou je het moeilijk nog verborgen. Daarna zijn we het grote kraaienest-combuis-stuurwiel spel gedaan. We stonden in een grote kring en als er kraaienest werd geroepen moeten diegene een rondje rennen rond de kring en bij hun eigen poortje weer naar binnen om daar een haak op te pakken. De snelste had gewonnen.

    Na al dat rennen waren we wel toe aan een slokje drinken en een heerlijke appelpannenkoek die de kookstaf al 's morgens om 9.00 uur aan het bakken waren geweest voor jullie. Ze waren dan ook heerlijk. KOOKSTAF BEDANKT! Helaas was het weer gaan regenen en konden we niet meer naar buiten. Dus hebben we een groot levend kwartet gedaan. Iedereen was een voorwerp van een piratenschip en als je werd geraden dan moest je naar het team dat je geraden had. Uiteindelijk was bijna iedereen geraden. Alleen was de tijd al weer veel te snel voorbij.

    We hopen dat iedereen het naar zijn zin heeft gehad en weet dat je a.s. zaterdag weer van harte welkom bent.








    Dolfijnen logboek 14 oktober 2009    


    26 september 2009
    Omdat de Cornelia met de verkenners mee was naar Harderhaven, omdat deze door de behaalde winst tijdens de RZW naar de landelijke zeilwedstrijden mochten, waren wij (zoals eigelijk bijna gewent) weer “schiploos”. Dit gelukkig voor de laatste keer, want vanaf nu blijft de Cornelia voorlopig aan de Hoflaan.

    Omdat een Geus van een nood een deugd maakt en er altijd weer een leuk tintje aan weet te geven, hebben we een bezoekje gebracht aan de molen. Dat is ook iets met wind en zeilen, maar dan toch een beetje anders en vooral zonder water. Het was erg hoog, maar zeker de moeite waard om al die trappen op te klauteren.

    Na een uur waren we dan weer met beide benen op de grond. Maar zo energierijk zoals jullie zijn, waren jullie niet kapot te krijgen, dus hebben we maar een spel gedaan in het hof. Het laatste half uur zijn we lekker wezen kanoën. Het overgooien met de bal was gelijk een leuke oefening om je evenwicht te houden.

    En met succes, er is niemand in het water gevallen.









    Dolfijnen logboek 28 september 2009    


    Roei-, Zeil- en Wrik wedstrijden
    Zaterdag 13 september 2009
    Dit jaar is de 40 editie van de Roei-, Zeil- en Wrikwedstrijden (RZW) , een mijlpaal voor de organisatie. Ook dit jaar doen wij mee aan de Zeebonkenrace met onze Dolfijnen ! We verzamelden om 13:00uur bij de Cornelia die voor deze wedstrijd naar de Brielse Maas was gevaren. Aan dek zat een heel publiek te kijken naar de wedstrijden. Behalve de kano wedstrijd van de Dolfijnen waren er het hele weekend ook wedstrijden van de andere speltakken.

    De kano wedstrijden werden in twee series gevaren met in totaal zes kano’s. In de eerste serie deden er twee Geuzen kanos mee deze eindigden op de tweede plaats (met Daniël, Marlieke en Paul) en de derde plaats (met Krijn, Nicka en Jochem). In de tweede serie deed er ''n Geuzen kano mee (met Steve, Mara en Jochem(invaller) deze eindigde ook als tweede. De eerste en tweede plaatsen gingen door naar de finale.

    In de finale stonden we dus met maar liefst twee kano’s en hier haalden we de tweede (Steve, Mara en Jochem) en derde (Daniël, Marlieke en Paul) plek. Hiermee hebben de Dolfijnen twee prachtige medailles in de prijzenkast kunnen hangen!!

    Na een super leuke dag gehad te hebben, kreeg iedereen aan het eind een insigne voor de deelname aan de RZW, een speciale natuurlijk want het was de 40e editie !

    Volgende jaar weer en hopen dan we dan weer in de prijzen vallen.





    Dolfijnen logboek 16 augustus 2009    


    Zomerkamp 2009













    Dolfijnen logboek 16 augustus 2009    


    Dagje Diergaarde Blijdorp
    Zaterdag 4 juli, de laatste opkomst voor het grote zomerkamp zijn we gezellig met 10 kinderen en 4 leiding, naar onze soortgenoten wezen kijken. Het was een soort familiebezoek. Door het oceanium, langs de kwallen, de ijsberen, de apen en ga zo maar door. Iedereen hebben we weer eens gezien. En na het vele lopen, langs de nieuwe verblijven van de krokodillen, schildpadden en de giraffen, was er ook nog tijd om nog even lekker te gaan spelen en een ijsje te eten. De dag vloog voorbij, dus was het al weer de hoogste tijd om weer terug naar de mensen te gaan.







    Dolfijnen logboek 12 juli 2009    


    Pinksterkamp
    Dolfijnen op expeditie.
    Zaterdag 30 mei was het dan zover. Nietsvermoedend kwamen alle Dolfijnen naar de afgesproken locatie met daar de grote vraag, wat het thema nu weer eens zou zijn. Roeiend door de Foppe jungle en de gevaarlijke moerassen gingen we naar de uiteindelijke kamplocatie. Daar had het Expeditieteam een grote 5x10 m tent klaargezet, waar we met zijn allen zouden gaan overnachten dat weekend. De groep werd in tweeën gesplitst en kwamen hierdoor lijnrecht tegenover elkaar te staan. Kamp NOORD en Kamp ZUID waren er klaar voor.

    Met een vol programma voor de boeg, gingen we op zoek naar twee nieuwe toppers en tippers en zoals het ook zo gaat op tv met Expeditie Robinson was het hier de bedoeling te stemmen op de persoon waarvan zij dachten dat deze persoon weleens een goede topper of tipper zou kunnen zijn. Na al dat kanoën en spelen warden we getrakteerd op een heerlijke BBQ. Echt iets waar we heerlijk van konden genieten. Tijdens de Kampraad moest er gestemd gaan worden, op een persoon uit je eigen team, waarvan jullie dachten dat dat de beste topper of tipper zou kunnen worden. En natuurlijk was e rook nog wat te verdienen. Team Noord had gewonnen, en mocht daarom een kist uitkiezen. Daar zaten heerlijke zakjes chips in. Het andere Team kreeg een snoepje.En tijdens het opeten van het gewonnen snoepgoed hebben we nog even rustig gezongen bij een kampvuurtje en daarna lekker (jammer van al die muggen) naar bed.

    Zondag morgen was het al weer snel erg warm in de tent, dus waren we er weer lekker bijtijds uit. Met een goede kano-instructeur hebben we daar de belangrijkste kneepjes van het vak geleerd. Toen was het aan jullie om een kano estafette tegen elkaar te gaan varen. Erg zwaar in je eentje, maar wel leuk. Met de Roobel zijn we daarna nog even naar de wal gegaan om daar nog een leuk cijferspel te gaan doen. Daar was ten minste schaduw en dus iets lekkerder om het uit te houden.

    Maar na een tijdje moet je toch weer terug, als is het dan alleen maar dat je maagje aangeeft dat hij wel iets lekkers zou willen eten. En… dat was dan ook het geval. Heerlijke spaghetti was voor ons klaargemaakt en daarna ook nog een lekker toetje. Na het eten en natuurlijk ook de afwas, was het weer tijd voor de kampraad. Nu was het de bedoeling dat je op een persoon zou stemmen van het andere team, waarvan jij jullie dachten dat dat wel een goede topper of tipper zou kunnen zijn.

    Voor het slapen hebben we nog even een spel gedaan, het dierengeluidenspel. Toen was de zondag ook al weer om. Maandag ochtend was het kamp al weer bijna ten einde. Jullie hebben nog even lekker kunnen zwemmen en een spelletje gedaan, terwijl een aantal leiding de tent maar vast af ging breken. In een grote sleep van alle kano’s was het dan weer zover om te vertrekken naar het vaste land om daar weer terug te komen bij jullie ouders. Met natuurlijk twee nieuwe toppers, Krijn en Daniel. We hopen dat jullie het naar jullie zin hebben gehad, wij in ieder geval wel. Volgend jaar weer in een tent???
    Groetjes de Dolfijnenleiding.





    Dolfijnen logboek 5 juni 2009    


    Zaterdag 27 maart 2009 Nationale scouting dag
    Voordat de dolfijnen aan boord waren was er al van alles te beleven. Een motor demonstratie, rondvaarten in de haven met de Roobol, je kon een kanotochtje maken en leuk knutselen aan boord. Met de dolfijnen konden we al die activiteiten niet laten liggen, dus toen de dolfijnen aan boord kwamen gingen wij direct gebruik maken van al dat leuks.

    Er waren ook een hoop kijkers bij, want tijdens de Nationale Scoutingdag mag iedereen een kijkje nemen aan boord en meedoen met de diverse activiteiten. Wij begonnen met een balspel, na het spel was het tijd voor echte waterscouting dingen o.a. kanoën! Het was de bedoeling een race te houden, maar alles ging dwars door elkaar heen en het was daardoor niet duidelijk wie nu het aller snelste was.

    Na het kanoën gingen wij naar binnen om een knutselwerk te maken. Het mocht dit keer van alles zijn als het maar met de Scoutingdag te maken had. Tussen het verven en plakken door was er wat te drinken en te snoepen. Als aller laatste stond er een tochtje met de Roobol gepland (rondvaart in de haven met motorboot). Het was weer super gaaf.





    Dolfijnen logboek 10 april 2009    


    winterweekend







    Dolfijnen logboek 8 april 2009    


    winterpret






    Dolfijnen logboek winter 2009